ะเธอคิดมากไปเองเธอดูจนครบแถวหนึ่งแล้ว เตรียมจะไปดูแถวต่อไป ในจังหวะที่หมุนตัว เธอไปชนชั้นหนังสือด้านซ้ายโดยไม่ตั้งใจ หนังสือหลายเล่มร่วงลงมาหนังสือพวกนั้นเป็นตำรากวีและวรรณคดีโบราณเสินจื่ออี้เพิ่งเปิดดูเมื่อครู่ ไม่มีอะไรผิดปกติดังนั้นเมื่อหนังสือเหล่านั้นตกลงพื้น เธอก็ไม่ได้สนใจมากนักแต่ขณะที่เธอกำลังจะก้าวข้ามไป สายตาด้านข้างเหลือบเห็นบางอย่าง เธอจึงหยุดกะทันหัน!เสินจื่ออี้จึงนั่งลงทันทีหนังสือเหล่านั้นที่กระจัดกระจายบนพื้น ทำให้เสินจื่ออี้พบว่าลวดลายบนหนังสือสามารถประกอบเข้าด้วยกันได้!เสินจื่ออี้สีหน้าเปลี่ยนไป รีบนำลวดลายเหล่านั้นมาจัดเรียงกลายเป็นแผนที่อย่างง่ายเพียงแค่แผนที่เท่านั้นหรือ?ดูเหมือนจะไม่เกี่ยวข้องกับคดีของตระกูลเซินเลยเสินจื่ออี้รู้สึกผิดหวังแต่ยิ่งดูก็ยิ่งรู้สึกคุ้นตาหลังจากพิจารณาอย่างละเอียด เสินจื่ออี้พบว่านี่คล้ายกับ…แผนผังของตำหนักบูรพา?เคยอยู่ที่ตำหนักบูรพามานาน เรื่องนี้เสินจื่ออี้มั่นใจได้ตรงปลายแผนที่ยังมีเครื่องหมายดาววาดไว้“เดี๋ยวก่อน”เสินจื่ออี้หยิบหนังสือเล่มสุดท้าย ซึ่งก็คือจุดสิ้นสุดของแผนที่ใต้ดินในมุมที่ไม่เป็นที่สังเกต มีสัญลักษณ์หนึ่ง!เป็นสัญลักษณ์ที่เลียนแบบราชวงศ์ตงตัน ที่เธอเคยพบในจดหมายลับของพ่อ!เมื่อเห็นสิ่งนี้ เสินจื่ออี้รู้สึกสะเทือนใจอย่างฉับพลันสัญชาตญาณบอกเธอว่า แผนผังที่ซ่อนอยู่ในหน้าหนังสือนี้ ต้องมีความเกี่ยวข้องกับพ่อของเธอแน่นอน