ย่างรุนแรง!อีกด้านหนึ่ง คนที่รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากลเช่นกัน ก็คือเสินจื่ออี้ที่ถูกพามาตอนแรกเธอคิดว่าคนพวกนี้เป็นคนที่เสี่ยวเสวียนฉีจัดเตรียมมาแต่ค่อยๆ พบว่า คนพวกนี้ไม่เพียงแต่ไม่คุ้นหน้า แต่ยังให้ความรู้สึกที่ไม่เหมาะสมอีกด้วย“หยุด หยุดก่อน”“คุณหนูเสิ่น รีบร้อนอะไร อีกเดี๋ยวก็ถึงแล้ว”พวกเขาล้วนเป็นยอดฝีมือในวัง และคนที่สามารถเลี้ยงดูยอดฝีมือพระราชวังชั้นสูงเช่นนี้ และกล้าเคลื่อนไหวอย่างโจ่งแจ้ง นอกจากคนๆ นั้น เสินจื่ออี้นึกไม่ถึงใครอีกแล้ว!และอย่างที่คาด เมื่อคนพวกนั้นพาเธอไปยังวังที่ไม่คุ้นเคยอีกแห่งร่างที่คุ้นเคยที่เสินจื่ออี้เดาไว้ ค่อยๆ เดินออกมาจากห้องโถงด้านใน พร้อมกับอาการไอรุนแรง“คอก คอก คอก… คอก คอก คอก!”เสินจื่ออี้มองคนตรงหน้า รู้สึกอับจนหนทางนี่เรียกว่าอะไร ตั๊กแตนจับจักจั่น แต่ไม่รู้ว่านกเหยี่ยวรออยู่ข้างหลังหรือเสี่ยวเสวียนฉีจะวางแผนอย่างไร ก็วางแผนไม่เหนือเจ้าของวังอันยิ่งใหญ่นี้เพียงแค่ระยะเวลาไม่นาน เมื่อเทียบกับตอนที่พบกันในงานเลี้ยงต้อนรับครั้งก่อนวันนี้ฮ่องเต้ฉงหมิงดูแก่ลงไปมาก และดูมีอาการป่วยมากขึ้นน่าแปลกที่คราวนี้เสี่ยวเย่ไปบอกฮ่องเต้ฉงหมิงเรื่องที่จะรับนางเป็นภรรยาปฏิกิริยาของฮ่องเต้ฉงหมิงก็ไม่รุนแรงอย่างที่เสินจื่ออี้คาดไว้ไม่ใช่ว่าฮ่องเต้ฉงหมิงไม่มีปฏิกิริยาจริงๆ แต่เป็นเพราะพระองค์ป่วยเสินจื่ออี้เห็นได้ชัดว่าฮ่องเต้ฉงหมิงกำลังฝืนทน เพียงแค่ก้าวเ