วันพรุ่งนี้จะเป็นวันอภิเษกสมรสกับองค์รัชทายาทแล้ว แต่เว่ยรานกลับไม่ได้หยิ่งผยองในความโปรดปราน ยังคงเข้าวังมาถวายความเคารพและคำนับฮองเฮายวนตามกำหนดเวลาทุกวันเหอซุ่ยมองเว่ยรานที่กำลังตามคุณป้าชิงไต้ไปยังวังคุนอวี่ ก็อดไม่ได้ที่จะถ่มน้ำลายช่างเสแสร้งอะไรเช่นนี้!แม้ในใจจะคิดเช่นนี้ แต่บนใบหน้าของเหอซุ่ยยังคงยิ้มแย้มเป็นมิตร เดินเข้าไปคำนับเว่ยรานด้วยตนเอง“คารวะคุณหนูเวย คุณหนูกำลังจะไปถวายความเคารพฮองเฮาสินะคะ คุณหนูช่างรู้กาลเทศะจริงๆ พวกสนมในวังยังไม่ได้ไปเลย แต่คุณหนูก็รีบไปแล้ว”คำพูดนี้กำลังบอกว่าเว่ยรานใจร้อนยิ่งกว่าบรรดาสนม แสดงว่าอยากนั่งบนตำแหน่งฮองเฮาเหลือเกิน!ทุกคนล้วนเป็นคนเจ้าเล่ห์ เว่ยรานจะไม่รู้ความหมายในคำพูดของเหอซุ่ยได้อย่างไรเธอหันไปมองเหอซุ่ย เพียงแค่พยักหน้าและยิ้มให้ เพื่อแสดงการตอบรับเธอคือว่าที่พราชายาองค์รัชทายาทอย่างแน่นอน อนาคตฮองเฮาแคว้นเป่ยฉี จะไปแสดงอาการไม่พอใจกับนางกำนัลธรรมดาทำไม?เว่ยรานยังสืบมาด้วยว่า ที่องค์รัชทายาทยังเก็บเหอซุ่ยไว้ข้างกาย ก็เพราะเหอซุ่ยเคยมีบุญคุณกับเขาแค่บุญคุณเท่านั้น ยังกล้าคิดว่าตัวเองมีความสำคัญงั้นหรือ?เหอซุ่ยถูกเมินอย่างไร้ความสำคัญ รอยยิ้มบนใบหน้าเริ่มรักษาไว้ไม่อยู่แล้วดูความหยิ่งยโสนี่สิ ทำเหมือนตัวเองเป็นพราชายาองค์รัชทายาทไปแล้วจริงๆ!วันพรุ่งนี้ยังมาไม่ถึงเลยนะ! ไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป!“แต่วันนี้มองกระโปรงของคุณหนูเวย
