จางเยียนเยียนไม่รู้หรอกว่าที่มารดาของเธอไปวังนั้นเพื่ออะไร ยิ่งไม่รู้ว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น หากเธอรู้ล่วงหน้า เธอจะต้องเตรียมตัวแน่นอน!ไม่เช่นนั้นก็คงไม่เกิดเหตุการณ์ที่ทำให้เธอต้องเสียใจไปตลอดชีวิตในภายหลัง!…เสินจื่ออี้นั่งอยู่ในรถม้าที่มุ่งหน้าเข้าวัง เสี่ยวเย่ขี่ม้าอยู่ด้านนอกนำทางให้เธอด้วยตัวเอง ภายในรถปูด้วยเบาะนุ่มที่หนาที่สุด มีผลไม้ตามฤดูกาลและขนมประณีต มีเสี่ยวเถาที่ว่านอนสอนง่ายคอยรับใช้อยู่ข้าง ๆทั้งหมดนี้ เป็นความสงบสุขที่เธอไม่ได้สัมผัสมานานแล้วเธอไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกอย่างไรในตอนนี้โดยเฉพาะในเวลาที่ม่านรถถูกลมพัดขึ้น และเสี่ยวเย่หันมามองเป็นระยะ ใบหน้าหล่อเหลาที่มั่นคงและเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ยิ่งทำให้เสินจื่ออี้รู้สึกสับสนปนเปในใจแต่เมื่อได้สบตากับเสี่ยวเย่ที่หันมามอง เธอก็ยังฝืนยิ้มอย่างขอบคุณให้เขาการตอบรับเขา ไม่ใช่เพียงเพราะเธอควรตอบรับเท่านั้น แต่ยังเพราะเธอจำเป็นต้องมีสถานะเพื่ออยู่ในจวนองค์ชายสี่ต่อไป!ฮ่องเต้ฉงหมิงและกุ่ยเฟยซวี่รู้แล้วว่าเธออยู่ข้างเสี่ยวเย่ หากเธอเดาไม่ผิด ไม่ว่าจะเป็นฮ่องเต้ฉงหมิงหรือกุ่ยเฟยก็จะหาวิธีกำจัดเธอแต่ตอนนี้เธอยังไปไม่ได้!การตอบรับเขา ก็เป็นโอกาสอย่างหนึ่งจะว่าเธอใจร้ายก็ได้ หรือจะว่าเธอไร้ความรู้สึกก็ตามเมื่ออยู่ในสถานะแบบเธอ เธอไม่มีทางเลือกมากนักตั้งแต่วันแรกที่เธอเข้าวัง เธอก็ไม่มีทางเลือกอีกเลยกุ่ยเฟยซวี่ได้ยินว่าเสี่ยวเย่พาเสินจ
