รกับถูกยุงกัดเลยเขาถึงกับยิ้ม เลิกคิ้วพูดว่า “ฮองเฮา ฝ่าบาท ลูกก็สบายดีไม่ใช่หรือ? แค่บาดเจ็บนิดหน่อยเท่านั้น ไม่ใช่เรื่องใหญ่”“เจ้านี่” ฮองเฮายวนจ้องเขาอย่างตำหนิ แต่เมื่อเห็นลูกชายยังมีกำลังคุยหยอกล้อกับพวกเขา ดูเหมือนว่าจะไม่มีอะไรน่ากังวลแล้วจริงๆเสี่ยวเสวียนฉีหันไปมองฮ่องเต้ฉงหมิงอย่างรวดเร็ว รอยยิ้มที่มุมปากลึกขึ้น แต่คำพูดที่เปล่งออกมากลับทำให้ใบหน้าของฮ่องเต้ฉงหมิงหม่นหมองทันที“เรื่องเมื่อคืน ฝ่าบาทคิดดีแล้วหรือยัง?”รู้อยู่แล้วว่าเขายังคิดถึงเรื่องนี้อยู่!ฮองเฮายวนขมวดคิ้ว มองฮ่องเต้ฉงหมิงที่อยู่ข้างๆ แล้วก็หันไปมองเสี่ยวเสวียนฉี “เรื่องอะไร?”ฮ่องเต้ฉงหมิงยืนตัวตรง สีหน้ากลับมาเป็นปกติ น้ำเสียงเย็นลงเล็กน้อย“หากเจ้าคิดจะใช้บาดแผลมาข่มขู่เรา ก็เก็บความคิดนั้นไปเสียเถอะ! ถึงแม้ว่าวันนี้เจ้าจะใกล้ตายอยู่ที่นี่ เราก็จะไม่ตกลง!”คำพูดนี้อาจจะแรงเกินไปหน่อย แต่ในขณะเดียวกัน ก็แสดงถึงความตั้งใจของฮ่องเต้ฉงหมิง!มุมปากของเสี่ยวเสวียนฉีกระตุกเล็กน้อย แต่ไม่ได้ขัดแย้งกับฮ่องเต้ฉงหมิงโดยตรงเหมือนเมื่อคืนเขายิ้มอย่างไม่เอาใจใส่ “ฝ่าบาทคิดว่า ลูกมาโดยไม่มีการเตรียมการเลยหรือ?”เขาหยิบสิ่งหนึ่งออกมาเมื่อเห็นสิ่งนั้น สายตาของฮ่องเต้ฉงหมิงก็เปลี่ยนไปทันที!แม้แต่สีหน้าของฮองเฮายวนก็เคร่งขรึมขึ้น“ชีเอ๋อร์ ทำไมเจ้าถึงมีของสิ่งนี้?”เสี่ยวเสวียนฉีเก็บสิ่งนั้นกลับไป ไม่ได้ตอบคำถามของฮองเฮายวน แต่ใช
