กว่า นางกลายเป็นคนที่สำคัญยิ่งกว่าชีวิตของเขาแม้แต่ตัวเขาเองยังคิดว่า การใส่ใจนางเป็นเพียงความเกลียดชังและความต้องการครอบครองเท่านั้น!นางเล่นกับทุกอย่างของเขา ดังนั้นเขาควรทำให้นางได้ลิ้มรสว่าการถูกเล่นกับตามอำเภอใจนั้นเป็นอย่างไร!เมื่อเห็น ‘นาง’ กับเสี่ยวเย่ ในฉากนั้น เขาถึงได้รู้ว่าความเจ็บปวดที่แท้จริงคืออะไร…ในขณะนั้น เขารู้สึกเหมือนหัวใจและตัวตนทั้งหมดกำลังจะแตกสลาย โงนเงนจะล้มลงเสี่ยวเสวียนฉีกุมมือนางไว้แน่น ดวงตาแดงก่ำและคมกริบราวกับสะท้อนระลอกคลื่นในทะเลสาบข้างนอก จ้องนางลึก มือสั่นเล็กน้อยขณะจูบมือนุ่มของนางเบาๆ“ขอโทษ”สามคำนี้ ดูเหมือนจะใช้พลังของเขาไปทั้งหมดเสี่ยวเสวียนฉีมีรอบตาแดงก่ำ ไม่รู้ว่าเสินจื่ออี้มองผิดไปหรือไม่ บางทีวันนี้ดวงตาของเขาอาจแดงเป็นพิเศษ ทำให้ริมฝีปากของเขาดูซีดมาก ไม่ใช่แค่ซีดธรรมดาแต่เป็นความซีดเหมือนหลังเสียเลือดเขาบาดเจ็บหรือ?คงไม่ใช่กระมัง หากได้รับบาดเจ็บสาหัสแล้วยังออกจากวังมาที่จวนองค์ชายสี่ เขาคงเสียสติจริงๆเสินจื่ออี้หันหน้าไปทางอื่น เขาที่แหลกสลายเช่นนี้ ทำให้นางไม่อยากมองเป็นเพราะไม่อยากมองจริงๆ หรือเพราะทนไม่ได้… นางก็ไม่รู้เรื่องที่เขาทำร้ายนางมีมากมายนับไม่ถ้วน และเขาก็เป็น ‘ญาติ’ ที่ทำร้ายนางมากที่สุดและลึกที่สุดในโลกนี้พูดให้รุนแรงไปเลย ช่วงเวลาที่ถูกเสี่ยวเสวียนฉีทรมานร้อยเท่า ยังทำให้เสินจื่ออี้เจ็บปวดและทุกข์ทรมานมากกว่าตอนที่ถูกเสิ
