ริงๆ สีหน้าเธอยิ่งเลวร้ายลง!นี่เป็นสิ่งที่เธอเคยพระราชทานให้อิงชุนด้วยตัวเอง ไม่มีทางดูผิดแน่นอน!อิงชุน แท้ที่จริงเป็นอิงชุน!ไม่ได้พบเธอมานานมาก แม้แต่เหอซุ่ยยังคิดว่าอิงชุนตายไปแล้วตอนนี้เธอแน่ใจได้ว่า อิงชุนยังมีชีวิตอยู่ และอาศัยอยู่ในตำหนักบูรพา! และเม็ดมุกแตกชิ้นนี้ เป็นการขอความช่วยเหลือจากเธอ!ตำหนักบูรพาก็มีขนาดเท่านี้ เธอหาไปหลายที่แล้วแต่ก็ไม่พบ เว้นแต่… เหอซุ่ยมองไปทางคุกใต้ดินของตำหนักบูรพา ที่นั่นเป็นสถานที่ที่มีเพียงเสี่ยวเสวียนฉีเท่านั้นที่เข้าได้!ตั้งแต่เสินจื่ออี้หนีออกมาจากที่นั่น การเฝ้ายามที่คุกใต้ดินก็เข้มงวดกว่าเดิม แม้แต่เหอซุ่ยยังไม่สามารถแอบเข้าไปได้อิงชุนรู้ความลับของเธอมากเกินไป เหอซุ่ยกังวลเรื่องการหายตัวไปของอิงชุนมาตลอด กลัวว่าเสี่ยวเสวียนฉีจะรู้เรื่องภายในแต่ไม่เคยพบเงาของอิงชุน เมื่อเวลาผ่านไปนานเข้า เธอก็ละทิ้งความพยายามแต่ตอนนี้!ฝันร้ายที่เธอกลัวที่สุด กำลังจะเป็นจริงหรือ!การคาดเดาของนายหญิงไม่ผิด เธอเกิดความรู้สึกที่ไม่ควรมีต่อเสี่ยวเสวียนฉี ในขณะเดียวกันก็อยากแทนที่เสินจื่ออี้ กลายเป็นคนสำคัญที่สุดในใจเขา และยิ่งกว่านั้น อยากเป็นเจ้าของฮูกงของตำหนักบูรพา และในอนาคตคือแคว้นเป่ยฉีอิงชุนคือก้อนหินขวางทางที่ใหญ่ที่สุดของเธอในตอนนี้!แต่สิ่งที่ทำให้เหอซุ่ยโล่งใจคือ ไม่ว่าอิงชุนจะตกอยู่ในมือของเสี่ยวเสวียนฉีหรือไม่เขาก็ยังไม่รู้เรื่องพวกนั้นไม่เช่นนั้นเส
