ุมกำเนิดชนิดน้ำครั้งนี้ไม่ใช่ของที่คุณหนูใหญ่จะดื่ม งั้นเราคงเข้าใจผิดเธอ…”ไม่ต้องพูดถึงยาคุมกำเนิดที่ตำหนักบูรพาในอดีตว่ามีปัญหาหรือไม่พูดถึงแค่ยาคุมกำเนิดครั้งนี้ หากคุณหนูใหญ่ไม่เคยดื่ม นั่นไม่ใช่หมายความว่าจริงๆ แล้ว ลูกในท้องของเธอไม่เคยมีตัวตนอยู่?นึกถึงสีหน้าเศร้าเสียใจจนหัวเราะของเสินจื่ออี้วันนั้น เธอไม่เพียงแต่ถูกเข้าใจผิดแต่ต้องเจ็บปวดเหลือเกินเยว่เมอค่อยๆ เงยหน้าดูใบหน้าด้านข้างของเสี่ยวเสวียนฉีที่เห็นๆ หายๆ ในความมืด“พ่ะย่ะค่ะ ดูเหมือนว่าตั้งแต่ต้นจนจบ คุณหนูใหญ่ไม่เคยบอกว่าเธอตั้งครรภ์เลยนี่?”“พูดถึงเรื่องนี้ ครั้งที่แล้วอันที่จริงใครกันที่พาคุณหนูใหญ่ไปพบหมอเถื่อนที่วินิจฉัยผิดขนาดนั้น!”เสี่ยวเสวียนฉี: “…”เยว่เมอยิ่งคิดยิ่งตกใจกลัว ถอนหายใจออกมา!“แย่แล้วๆ การทะเลาะกันระหว่างองค์ชายกับคุณหนูใหญ่วันนั้น คุณหนูใหญ่ต้องเจ็บปวดมากแน่!”ก็เพราะเจ็บปวดเหลือเกิน คุณหนูใหญ่ถึงได้ออกจากวังหลีเยว่ ไปยังจวนองค์ชายสี่หรือ?ใช่ เยว่เมอสืบพบที่อยู่ของเสินจื่ออี้แล้วเขาตั้งใจจะรายงานให้เสี่ยวเสวียนฉีทราบ แต่เห็นว่าเมื่อครู่องค์ชายออกมาจากวังหลีเยว่ สีหน้าก็ดูแย่ เยว่เมอคิดว่าเสี่ยวเสวียนฉีคงรู้เรื่องเหล่านี้แล้วเยว่เมอยังคงพูดไม่หยุด“ไม่พูดถึงเรื่องเก่า พูดแค่ครั้งนี้ ถ้าข้าเป็นคุณหนูใหญ่ ข้าก็จะหลบหน้าไม่อยากเจอใครเหมือนกัน…” เขากล่าวพึมพำสีหน้าของเสี่ยวเสวียนฉียิ่งหม่นหมอง“ไม่พูดไม่
