สำรวมตัวเสี่ยวเสวียนฉีเพิ่งจะขยับดวงตา แต่ก็เพียงแค่มองเยว่เมออย่างเรียบเฉย สีหน้าเย็นชาเขาเป็นคนมีนิสัยเย็นชา ไม่เคยสนใจเรื่องของคนอื่น แม้ว่าคนผู้นั้นจะเป็น ‘คู่หมั้น’ในนามของเขาก็ตาม!เยว่เมอเข้าใจนิสัยของเขาดี แต่เขาก็ยังรู้สึกไม่สบายใจ“ฝ่าบาท ให้ข้าน้อยไปสืบดูสักหน่อยดีไหมพ่ะย่ะค่ะ”เยว่เมอคิดว่าคุณหนูเวยคนนี้คงจะเป็นคนขี้โรคกระมัง หรือไม่ก็กำลังจะตายอยู่แล้ว!ไม่เช่นนั้นหากรัชทายาทแต่งงานกับ ‘คนตาย’ จะทำอย่างไรดีล่ะ!แม้ว่าในที่สุดรัชทายาทอาจจะไม่ได้แต่งงานกับหญิงคนนี้ แต่ถึงอย่างไรเธอก็เป็นตัวปัญหาอยู่ดี เยว่เมอคิดว่าการระมัดระวังไว้ก่อนน่าจะดีกว่าแต่อย่างเห็นได้ชัด วันนี้เสี่ยวเสวียนฉีไม่ได้สนใจเรื่องนี้: “ไม่ต้องแล้ว!”เรื่องระหว่างเขากับเว่ยราน เป็นเพียงการรับมืออย่างง่ายๆ เท่านั้น เขาไม่อยากสนใจเรื่องส่วนตัวของคนอื่นมากเกินไป ตราบใดที่เว่ยรานไม่มาแตะต้องจุดอ่อนของเขา เขาก็ยอมให้เธออยู่ชั่วคราวที่เยว่เมอมาวันนี้ก็เพราะความสงสัยนิดหน่อยเท่านั้น เสี่ยวเสวียนฉีไม่สบายใจมาสองสามวันแล้วเพราะเรื่องของคุณหนูใหญ่ ตอนนี้เขาไม่สนใจเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องปกติ เยว่เมอจึงไม่กล้าพูดอะไรมากเขาหยุดชั่วครู่ แล้วเงยหน้าขึ้นมองสีหน้าของเสี่ยวเสวียนฉีใต้กรอบหน้าต่าง สีหน้าของเขาเย็นชายิ่งกว่าวันที่ตัดขาดจากเสินจื่ออี้เสียอีกจะไม่โกรธได้อย่างไรกัน?วันนี้หลังจากส่งเว่ยรานกลับไปแล้ว หมอหลวงหลินผู้เฒ่า
