้งสุดท้ายที่ข้าจะถูกเจ้าเล่นงาน เสินจื่ออี้! อิสรภาพที่เจ้าต้องการ ทุกสิ่งที่เจ้าต้องการ ข้าจะให้ทั้งหมด! ต่อจากนี้ ข้าจะไม่มารบกวนเจ้าอีก เรื่องของเจ้าก็ไม่เกี่ยวข้องกับข้าอีกต่อไป!!”ปัง!เสินจื่ออี้เหมือนเด็กที่ถูกทอดทิ้งอย่างสิ้นเชิง ถูกเขาโยนทิ้งอย่างโหดร้าย ค่อยๆทรุดลงกับพื้นนางได้แต่มองเสี่ยวเสวียนฉีเดินห่างออกไปจากนางสุดท้ายเหลือเพียงเงาสะท้อนอันน่าสมเพชของนางบนพื้นเย็น และประตูที่พังแกว่งไกว ในสายลมเย็นที่พัดกระโชก ส่งเสียงอ๊อดแอ๊ด ออกเสียงแตกหัก…เหมือนกับร่างกายและจิตใจที่เหี่ยวเฉาและแตกสลายของนางในตอนนี้ ไม่มีวัน…ไม่มีวันที่จะหายเป็นปกติอีกที่ระเบียงวัง เยว่เมอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปาก“องค์ชาย บ่าวรู้สึกว่าเรื่องนี้มันแปลกอยู่”เสี่ยวเสวียนฉีไม่ตอบ ริมฝีปากเม้มแน่น อกยังขึ้นลงเพราะความโกรธที่คงเหลืออยู่ ทั้งร่างถูกห่อหุ้มด้วยสังหารที่หนาแน่น ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างไม่หันกลับมามอง!เยว่เมอตามไป และพูดต่อว่า “องค์ชาย ถึงแม้คุณหนูจะไม่ได้ตั้งครรภ์จริงๆ แต่ยาคุมกำเนิดชนิดน้ำนั่น ก็ปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันเกินไป”เสี่ยวเสวียนฉีอยู่ในช่วงอารมณ์เดือด ไม่ได้ฟังคำพูดของเยว่เมอ แต่เมื่อได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของเขาก็ลึกเข้มขึ้น อย่างไรก็ตาม ฝีเท้าของเขาก็ช้าลงทีละนิด
