็ไม่รู้ว่าคนนั้นเป็นใคร! หนูกลัวพระมารดาโกรธ กลัวพระมารดาด่า หนูไม่กล้าพูดอะไรเลย…”คาดว่าคงตกใจจริงๆ ประกอบกับอายุยังน้อย องค์หญิงแปดพูดสับสนไม่เป็นเรื่องเป็นราวแต่เสี่ยวเสวียนฉีก็ยังฟังเนื้อหาหนึ่งจากคำพูดขาดๆ หายๆ ของเธอได้!นั่นคือ เสินจื่ออี้ไม่ได้กลับมาวันนี้!เสี่ยวเสวียนฉีเงยหน้าขึ้นมองเรือนเล็กฝั่งข้างของวังหลีเยว่ที่ถูกห่อหุ้มด้วยความมืดอย่างกะทันหัน ทั่วร่างเขาถูกปกคลุมด้วยไอเย็นยะเยือกในทันที!“ไม่ต้องกลัว บอกสิ่งที่เจ้ารู้ทั้งหมดให้พระเชษฐาฟังอย่างละเอียด!”*โครม!ใต้บ่อน้ำแห้ง เสินจื่ออี้ที่หมดสติไป ถูกปลุกให้ตื่นด้วยฝนกลางคืนที่ตกลงมาอย่างกะทันหันเธอขยับนิ้วเล็กน้อย ค่อยๆ ลืมตาเนื่องจากสายฝน ในบ่อน้ำแห้งเริ่มมีน้ำฝนสะสมไม่น้อยบ่อน้ำแห้งมีขนาดเท่านี้ หากเธอไม่สามารถขึ้นไปได้ทันเวลา เธอคงจะจมน้ำตายอยู่ข้างล่างนี้ทางรอดอยู่เหนือศีรษะ แต่เธอไม่สามารถขยับตัวได้แม้แต่น้อยก่อนหน้านี้เพื่อสร้างเสียง เธอต้องอดทนกับข้อเท้าที่บวมยืนขึ้นเป็นเวลานานตอนนี้ทั้งขาของเธอแทบจะขยับไม่ได้เลย อย่าว่าแต่จะออกไป แม้แต่ขยับอีกก้าวก็เป็นเรื่องยากแล้วเสินจื่ออี้พิงผนังบ่อน้ำแห้ง เงยหน้ามองกำแพงวังนอกปากบ่อ เสียงแหบแห้ง หัวเราะเบาๆ!วันนี้ เธอจะตายที่นี่จริงๆ ใช่ไหม!ความจริงก็คือ เธอเหนื่อยมานานแล้วเกือบทุกวันทุกชั่วโมงทุกนาที เธอล้วนอยากจะยอมแพ้แต่เมื่อถึงช่วงเวลานี้จริงๆ เธอก็รู้สึกกลัวกลัวว่าจะไม่
