่สะใภ้องค์หญิงรัชทายาทของเจ้าหรอก”“เจ้าฉลาดดี ถ้าใครกล้ารังแก ถึงข้าจะปล่อยไป องค์รัชทายาทพี่ชายก็จะไม่ปล่อยไปง่ายๆ แน่!”เสินจื่ออี้คิดว่า แน่นอนอยู่แล้ว นั่นเป็นคู่หมั้นของเขานี่นา“เจ้ากำลังยิ้มหรือ” องค์หญิงแปดร้องเสียงดัง ชี้ที่ใบหน้าของเสินจื่ออี้ พูดอย่างตรงไปตรงมา “ยิ้มของเจ้าทำไมดูแย่กว่าร้องไห้อีกล่ะ”นางเบ้ปาก“พี่สะใภ้องค์รัชทายาทดูสวยกว่าเยอะ”เสินจื่ออี้ยกมือขึ้นแตะใบหน้าตัวเอง สีหน้าแข็งทื่อไปชั่วครู่ แต่แล้วก็กลับมาเป็นปกติอย่างรวดเร็ว พูดกับองค์หญิงแปด“พอเถอะ องค์หญิง เราควรกลับแล้ว วันนี้เล่นสนุกมากแล้ว องค์หญิงก็ควรรักษาคำมั่นสัญญา เชื่อฟังและอ่านหนังสือดีๆ นะคะ”องค์หญิงแปดทำหน้าเหี่ยวทันที ดวงตาเล็กๆ แอบกลอกไปมา“อ๊ะ! จี้หยกของข้าหายไปแล้ว! นั่นเป็นจี้หยกที่ท่านแม่ให้ข้ามา ห้ามหายเด็ดขาด!”พูดจบนางก็วิ่งกลับไปเสินจื่ออี้รู้ทันความคิดของเด็กน้อยคนนี้ รีบวิ่งตามไปทันทีถึงแม้องค์หญิงแปดจะตัวเล็ก แต่ฉลาดเฉลียวมาก วิ่งหายไปอย่างรวดเร็วเสินจื่ออี้ไม่มีทางเลือก ได้แต่วิ่งตามไปข้างหน้าในขณะที่ร่างของนางหายไปจากเส้นทางเล็กๆ ด้านหน้า องค์หญิงแปดที่แอบซ่อนอยู่หลังก้อนหินใหญ่ข้างทาง ค่อยๆ โผล่ศีรษะออกมาองค์หญิงแปดรู้ว่าไม่อาจหลบซ่อนจากเสินจื่ออี้ได้นาน ถึงนางจะตัวเล็ก แต่ก็รู้ว่านางกำนัลคนนี้แตกต่างจากคนอื่น ไม่เช่นนั้นคงไม่หลอกล่อให้นางออกมาเล่นด้วย รู้ว่าอีกไม่นานจะถูกตามเจอ แต่
