วามคึกคักนั้น จึงพาองค์หญิงแปดมาที่สระน้ำแห่งหนึ่งซึ่งค่อนข้างห่างไกลในอุทยานหลวงริมสระ องค์หญิงแปดจับสายว่าว วิ่งไปวิ่งมาอย่างสนุกสนานเสินจื่ออี้ยืนอยู่ข้างๆ ใบหน้ามีรอยยิ้มอ่อนโยนที่ไม่ได้เห็นมานานแต่ก่อนที่บ้าน เธอก็พาน้องสาวคนเล็กแบบนี้น้องสาวมีนิสัยร่าเริงแต่กำเนิด คล้ายองค์หญิงแปดมากตอนนั้น พี่ชายใหญ่ร่ายรำกระบี่ใต้ต้นไม้ เธอนั่งอ่านหนังสืออยู่ข้างๆ น้องสาวก็ถือว่าวเล่นอยู่ในลานเรือนยังมีเด็กหนุ่มชุดดำที่แอบอยู่ใต้ระเบียง หน้าเย็นชา แต่มักแอบมองเธอเสมอทุกอย่างดูเหมือนไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงแต่ไม่คิดว่าแม้สถานที่จะห่างไกลขนาดนี้ ก็ยังมีคนอื่นมาอีกฝั่งของสระ เงาร่างของหญิงสาวหลายคนเดินมาอย่างสง่างาม“คุณหนูเวย นี่เป็นครั้งแรกที่มาวังใช่ไหม?” คุณป้าชิงไต้ที่อยู่ข้างๆ ถามยิ้มๆเว่ยรานยิ้มน้อยๆ พยักหน้า: “ค่ะคุณป้า เป็นครั้งแรก”คุณหนูตระกูลเว่ยปีนี้เพิ่งอายุสิบห้าปี มีใบหน้ารูปไข่ คิ้วเรียวดั่งใบหลิว ดูเป็นคนมีกิริยาเรียบร้อยอ่อนโยน ทั่วร่างยังมีกลิ่นอายของหนังสือติดอยู่ ไม่แปลกที่ฮองเฮายวนจะชื่นชอบนักเมื่อครู่เว่ยรานและฟูเหรินเว่ยไปพบฮองเฮายวนที่วังคุนอวี่ คงเห็นว่าให้เด็กสาวอย่างเธออยู่กับผู้หญิงหลายคนคงน่าเบื่อ ฮองเฮายวนจึงให้คุณป้าชิงไต้พาเธอออกไปเดินอันที่จริง ฮองเฮายวนก็มีเจตนาแอบแฝงหวังว่าการให้เว่ยรานออกไปเดินเล่นอาจทำให้บังเอิญพบกับเสี่ยวเสวียนฉีเว่ยรานมีนิสัยเงียบๆ ไม่ชอบที่ท
