ยความสงสัย รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง?แม้คุณป้าชิงไต้จะเป็นผู้รับใช้ของฮองเฮามานาน และเสี่ยวเสวียนฉีต้องเรียกนางว่าคุณป้า แต่นางก็เป็นเพียงผู้รับใช้ ส่วนคนตรงหน้านี้เป็นเจ้านาย เป็นฮ่องเต้แห่งเป่ยฉีในอนาคตสีหน้าของคุณป้าชิงไต้เปลี่ยนไปทันที นางโค้งคำนับทันที“องค์รัชทายาทพูดถูกแล้ว แต่ว่า…” นางมองเสินจื่ออี้อีกครั้ง หากแม้นว่าเสินจื่ออี้ทำเรื่องไม่ดีกับผู้ชายในวัดพุทธจริง ต่อให้ฮองเฮาอยากเก็บนางไว้ เสินจื่ออี้คนนี้ก็สมควรได้รับการลงโทษ“พอแล้ว!” เสี่ยวเสวียนฉีพูดแทรกอย่างไม่อดทน “ข้ายังมีเรื่องสำคัญต้องปรึกษากับเจ้าอาวาส หากคุณป้าชิงไต้ไม่มีธุระอะไร ก็กลับไปดูแลฮองเฮาเถอะ!”แม้เสี่ยวเสวียนฉีจะไม่สุภาพ แต่สิ่งที่เขาพูดก็เป็นความจริง ทาสต่ำต้อยคนหนึ่งจริงๆ แล้วไม่จำเป็นต้องให้นางกำนัลข้างกายฮองเฮามาจัดการด้วยตนเองยิ่งไปกว่านั้น เสินจื่ออี้เป็นคนของพระสนมไท่เจาอี๋ ซึ่งเป็นเจ้าของวังหนึ่งเหมือนกัน เมื่อคนของนางมีปัญหา นางควรเป็นคนจัดการ หากไม่ใช่เพราะจางเยียนเยียนสองคนพูดไม่หยุด จนฮองเฮายวนรำคาญ ก็คงไม่ส่งคุณป้าชิงไต้มาจัดการพวกนางคุณป้าชิงไต้ที่ไม่อยากยุ่งกับเรื่องพวกนี้อยู่แล้ว โดนเสี่ยวเสวียนฉีตำหนิ ก็รีบจากไปอย่างรวดเร็วเสี่ยวเสวียนฉีก็หายตัวไปจากที่นั่น ตลอดเวลาไม่เหลือบมองเสินจื่ออี้แม้แต่ครั้งเดียวท่าทีที่เพิกเฉยต่อนางนั้นเห็นได้ชัดเจนแต่เสี่ยวจื่อหรูกลับรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่
