เยียนเยียนเปลี่ยนไป ความมั่นใจหายไปกว่าครึ่งสีหน้าของเสี่ยวจื่อหรูก็ไม่สงบเช่นกันพวกนางไม่เคยคิดเลยว่า แม้ในเวลาเช่นนี้ เสินจื่ออี้ยังคงสงบนิ่งมั่นคง และยังกล้าพลิกกลับมาโจมตีอีก!คุณป้าชิงไต้อดไม่ได้ที่จะหันไปมองเสี่ยวจื่อหรูทั้งสองคน ดวงตาลึกล้ำจริงๆ แล้วการที่ฮองเฮายวนมาวัดครั้งนี้เป็นการมาพักผ่อนจริงๆ ไม่ได้อยากจัดการกับเรื่องวุ่นวายพวกนี้ เป็นคนที่นั่งอยู่ในตำแหน่งฮองเฮา นางจะมองไม่ออกหรือว่าสตรีสาวเหล่านี้คิดอะไร? นางแน่นอนรู้ว่าจางเยียนเยียนและคนอื่นๆไม่ชอบเสินจื่ออี้ พยายามหาเรื่องนางตลอดจางเยียนเยียนยังเป็นว่าที่สะใภ้ของพระสนมเอกซวี่ ฮองเฮายวนไม่อยากไปเสียแรงกับเรื่องพวกนี้ การส่งคุณป้าชิงไต้มาครั้งนี้ก็เพียงแค่แสดงท่าทีเท่านั้นจางเยียนเยียนตอนนี้เหงื่อเย็นซึมทั่วร่าง แต่นางนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงชี้นิ้วไปที่เสินจื่ออี้อย่างกะทันหัน: “คุณป้า อย่าฟังนางพูดเหลวไหล ในเมื่อนางไม่ยอมรับ ก็ค้นตัวนางเลยสิ!”นางไม่เชื่อว่าเสินจื่ออี้จะไม่เคยทำตัวเริงใจกับชายใดมาก่อนสัญชาตญาณของผู้หญิงย่อมไม่ผิด!จางเยียนเยียนสังเกตเห็นตั้งนานแล้วว่า แม้เสินจื่ออี้จะถูกทรมานในวังจนผอมเหลือแต่กระดูก แต่ตั้งแต่ครั้งที่เจอกันที่สนามล่าสัตว์จนถึงวันนี้ที่ได้พบกันหลายครั้ง แก้มของนางมักจะมีสีแดงระเรื่อ หางตาก็มีเสน่ห์แบบที่มีเฉพาะในสตรีที่เป็นผู้ใหญ่แล้วโดยเฉพาะในสองวันที่อยู่ในวัดนี้ ความรู้สึกนั้นยิ่งเด่นชั
