บถาดมาจากนั้นก็ปิดประตูใส่เสินจื่ออี้อย่างไร้ความปรานีด้วยเสียงดังปึง!เมื่อยวี่เถาเข้าไปข้างใน เจายีเพิ่งกล่อมองค์หญิงแปดให้หลับ นางเงยหน้ามองมาไม่เห็นเสินจื่ออี้ จึงถามว่า: “นางอยู่ไหน?”หลังจากเสินจื่ออี้มาอยู่ที่นี่ การนำอาหารมาส่งใกล้ชิดเช่นนี้ ล้วนเป็นหน้าที่ของนางยวี่เถาสายตาวูบไหว: “นายหญิง บ่าวก็ไม่รู้เหมือนกันว่านางไปไหน คงไปเกียจคร้านแน่ๆ!”เจายีที่สีหน้าไม่ค่อยดีอยู่แล้ว ตอนนี้ภายใต้แสงเทียน ใบหน้าดูคล้ำลง“ช่างเถอะ ถ้านางไม่อยากทำก็แล้วไป ไปบอกนางให้เตรียมตัวให้พร้อมพรุ่งนี้เช้า”เตรียมอะไร เจายีไม่ได้พูด และก็ไม่ได้ตั้งใจจะพูดต่อหน้ายวี่เถายวี่เถาแสดงท่าทางเชื่อฟัง แต่ในใจกลับคิดอุบายบางอย่าง
