วงมาก เพื่อไม่รบกวนการพักฟื้นของพี่ ข้าไม่กล้ามาเยี่ยมเอง ดีแล้วที่ท่านไม่เป็นอะไรมาก!” ที่ขอบสระองค์ชายห้าและเสี่ยวเสวียนฉีกำลังเดินเล่นอยู่เสี่ยวเสวียนฉีมองไปข้างหน้า หน้าตาหม่นหมองเหมือนกำลังใจลอย และอารมณ์ไม่ดีอย่างเห็นได้ชัดองค์ชายห้าพูดไปหลายเรื่อง ยังพูดถึงการล่าสัตว์ฤดูใบไม้ผลิอีกไม่กี่วันข้างหน้าแต่เขาไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ทำให้องค์ชายห้าสงสัยว่าใครทำให้พระเชษฐาโกรธดูท่าทางแล้ว เหมือนกำลังแข่งขันกับใครบางคนในใจ รู้สึกอารมณ์เสียมากมีร่างหนึ่งเดินมา เป็นหมอหญิงที่ฮองเฮายวนส่งมาดูแลคุณป้าไฉ่เธอดูเหมือนถูกส่งมาดูแลคุณป้าไฉ่ แต่ความจริงมาดูแลรัชทายาท การถูกวางยาเป็นเรื่องใหญ่ หากไม่มีคนของตัวเองมาคอยดู ฮองเฮายวนย่อมไม่สบายใจ“องค์ชาย ท่านเรียกหม่อมฉันมา?” หมอหญิงค้อมตัวถามอย่างเคารพดวงตาเย็นชาของเสี่ยวเสวียนฉีขยับเล็กน้อย มองไปทางหมอหญิง แต่ดูเหมือนจะมองผ่านไปยังเรือนนางกำนัลที่อีกฝั่งของทะเลสาบ อารมณ์ในอกไม่มั่นคงอย่างมาก ริมฝีปากที่เม้มแน่นขยับเล็กน้อย เหมือนจะพูดอะไรสักอย่าง แต่ถูกเยว่เมอที่ปรากฏตัวขึ้นกะทันหันขัดจังหวะ“องค์ชาย…”เยว่เมอมาส่งพระบัญชาจากฝ่าบาทที่ขันทีเฉินซีนำมา เกี่ยวกับการล่าสัตว์ฤดูใบไม้ผลิแคว้นเป่ยฉีมีประเพณีล่าสัตว์หลวงทุกต้นฤดูใบไม้ผลิ เป็นเรื่องปกติมาก ทำไมต้องรีบส่งพระบัญชาพิเศษมาด้วย?เสี่ยวเสวียนฉีเข้าใจเหตุผลในไม่ช้าวันนี้ หวางหนานฉวีเข้าเฝ้าฮ่องเต้ฉงหมิงร
