ับข้า?”พระบัญชาก็ออกมาแล้ว!จะไปหรือไม่ไปเป็นเรื่องที่เขาตัดสินได้หรือ?หรือเขาต้องต่อต้านพระบัญชาเพื่อทาสต่ำต้อยคนหนึ่ง?นางไม่มีคุณค่าถึงเพียงนั้น!อีกอย่าง นี่มิใช่สิ่งที่นางต้องการหรอกหรือ!ในเมื่อนางอุตส่าห์พยายามเข้าใกล้หมู่จิ่งชู ก็ให้นางสมหวัง! ให้นางสมหวังอย่างถึงที่สุด!คราวนี้ เขาจะปล่อยนางไป!แค่นางกำนัลคนหนึ่ง หายไปก็หายไป เขาไม่สนใจ และไม่มีวันสนใจ ตลอดกาล!เยว่เมอก็รู้สึกไม่พอใจในใจคุณหนูช่างเลี้ยงไม่เชื่อง อยู่ข้างองค์รัชทายาทมานานขนาดนี้ ยังหวังพึ่งท่านมาร์ควิสน้อยหมู่ คนเขาจะแต่งงานแล้ว ยังเกาะไม่ปล่อย?ไม่รู้ว่าทำไมนางถึงดื้อรั้นนัก!คงมีแต่คราวนี้ที่รัชทายาทตัดใจไม่เอานางแล้ว นางถึงจะรู้ว่าตัวเองโง่เขลาเพียงใดเสินจื่ออี้รู้เรื่องพระบัญชานี้ตอนบ่ายแล้ว เธอรู้สึกประหลาดใจมากเมื่อสอบถามรายละเอียด จึงทราบว่าวันนี้หวางหนานฉวีเข้าเฝ้าฮ่องเต้ฉงหมิงคิดนิดหน่อย เสินจื่ออี้ก็พอเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นยังไม่รู้เลยว่าจะสลัดองค์ชายฉีได้หรือไม่ ตอนนี้กลับมาพัวพันกับหวางหนานฉวีอย่างไม่คาดฝันนี่ไม่ใช่เจตนาแรกที่เธอรับดูแลครัวเล็ก แต่พระบัญชาออกมาแล้ว เธอก็ไม่มีทางเลือกระหว่างทางไปครัวเล็ก เสินจื่ออี้เจอเสี่ยวเสวียนฉีและองค์ชายห้าที่จริงเธอไม่ได้เห็นเขา เพียงแต่รู้สึกถึงการมีอยู่ของเขาราวกับเพียงแค่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของเขา หลังของเสินจื่ออี้ก็จมลงอย่างห้ามไม่อยู่!เดิมตั้งใจจะรีบก้มหน้าคุกเ
