ที่สุด จึงควรรับช่วงงานทั้งหมดของคุณป้าไฉ่แต่ก็ละเลยอีกคนหนึ่งไปเหอซุ่ย เป็นผู้ได้ประโยชน์เช่นกันหงเอ๋อจะรับช่วงได้หรือไม่เป็นเรื่องรอง หากรับไม่ได้ หรือหงเอ๋อประสบเหตุการณ์บางอย่าง เธอก็จะเป็นนางกำนัลเพียงคนเดียวในตำหนักบูรพาในอนาคต!แต่สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงการคาดเดา ไม่มีหลักฐาน ไม่สามารถโค่นล้มใครได้เสินจื่ออี้ไม่ได้ต้องการโค่นล้มเหอซุ่ยจริง ๆ และไม่ใช่เพื่อการแก้แค้นหากเป็นการแก้แค้น ก็ปล่อยให้เหอซุ่ยถูกฮองเฮาจัดการไปเลย แม้จะดูสะใจ แต่ความจริงหลายอย่างก็จะถูกฝังลึกไปตลอดกาล ไม่มีประโยชน์ต่อเธอเลยในทางกลับกัน เหอซุ่ยจะยิ่งกลายเป็นปานแดงที่เสี่ยวเสวียนฉีลบไม่ออกจากใจและเธอจะถูกเสี่ยวเสวียนฉีเกลียดชังมากยิ่งขึ้น!เสินจื่ออี้ต้อง ‘เหยียบ’ เหอซุ่ยอย่างเปิดเผยเท่านั้น จึงจะยืนหยัดในวังได้อย่างแท้จริง ยืนบนจุดสูงสุดที่เธอสามารถทุ่มเทได้แต่ตอนนี้ดูเหมือนหงเอ๋อยังไม่ไว้ใจเธอเท่าไร และยังถือว่าเหอซุ่ยเป็นที่พึ่งหลังฟ้าร้อง ฝนตกหนักทันทีเสินจื่ออี้รวบรวมความคิด ยกแขนเสื้อบังศีรษะวิ่งเล็กไปที่ระเบียงด้านหน้าในตอนนี้ จากทิศประตูใหญ่ของตำหนักบูรพา มีร่างหนึ่งวิ่งมาอย่างร้อนรน!“เกิดเรื่องแล้ว! องค์รัชทายาทเกิดเรื่องแล้ว!”
