ม่ชอบเหอซุ่ย แต่ก็ไม่ชอบเสินจื่ออี้เช่นกันการที่เธอถูกปล่อยให้รออย่างเจตนา เสินจื่ออี้ไม่รู้สึกแปลกใจเวลาผ่านไปนาน จนเสินจื่ออี้แทบจะยืนไม่ไหวแล้ว ด้านในจึงส่งข่าวออกมา“ฮองเฮาให้เจ้าเข้าไป”เสินจื่ออี้ถอนหายใจเบาๆ ตามนางกำนัลของวังคุนอวี่เข้าไปข้างในความไม่ชอบของฮองเฮายวนที่มีต่อเสินจื่ออี้ไม่ได้มีแหล่งที่มาจากเสี่ยวเสวียนฉีแต่เป็นเรื่องที่เสินจื่ออี้ไล่ตามมู่จิ่งชูในอดีต การที่เธอไล่ตามมู่จิ่งชูเป็นเรื่องที่ถูกเล่าลือกันมาก ทั่วเมืองหลวงไม่มีใครไม่รู้สตรีชั้นสูงในเมืองหลวงมีมากมาย แต่มีเพียงเสินจื่ออี้คนเดียวที่โดดเด่นจนเกินไปฮองเฮายวนไม่เคยชอบสตรีที่แสดงออกมากเกินไปแต่วันนี้ที่เธอจงใจปล่อยให้เสินจื่ออี้รอนานขนาดนั้น เสินจื่ออี้กลับไม่มีคำบ่นแม้แต่น้อย เดินเข้ามาอย่างมีมารยาทในชั่วขณะนั้น ฮองเฮายวนเกือบจะแยกไม่ออกว่าเสินจื่ออี้กับนางกำนัลข้างๆ คนไหนเป็นใครท่าทางที่ต่ำต้อยนั้น ราวกับได้สลักลงไปในกระดูกของเธอแล้วแต่นับจากตระกูลเสินล่มสลาย ก็เพียงแค่เกือบครึ่งปีเท่านั้นคนเราเปลี่ยนแปลงได้มากขนาดนี้เชียวหรือใช่แล้ว ใครก็ตามที่เข้าไปในวังหลวง ล้วนถูกบดขยี้จนแทบไม่เหลืออะไรฮองเฮายวนกำลังจุดธูปให้กับพระพุทธรูปเล็กๆ ในวังคุนอวี่ เธอพนมมือ ค่อยๆหลับตา หลังจากไหว้เสร็จ เธอก็พูดกับคนรอบข้าง“ทุกคนออกไปเถอะ”ฮ่องเต้ฉงหมิงไม่เชื่อในเทพเจ้า แต่กลับอนุญาตเพียงฮองเฮายวนเท่านั้นที่ตั้งแท่นบูชาคู่พระจ
