“ชีเอ๋อร์?” ฮ่องเต้ฉงหมิงรู้สึกประหลาดใจเมื่อเห็นเสี่ยวเสวียนฉีเดินก้าวยาวๆ เข้ามาจากด้านนอกหลังจากเสี่ยวเสวียนฉีกลับเข้าวัง แม้เขาจะมาเยี่ยมฮ่องเต้ฉงหมิงอยู่บ่อยๆ แต่พอกลับมาพบกันหลังจากผ่านไปหลายปี ความห่างเหินก็ยังมีอยู่ ไม่ว่าความสัมพันธ์จะเป็นอย่างไร ก็ไม่สามารถสนิทสนมกันเหมือนพ่อลูกทั่วไปได้ฮ่องเต้ฉงหมิงรู้สึกมาตลอดว่าตอนที่เสี่ยวเสวียนฉีถูกอุ้มหายไปและพลัดหลงอยู่ภายนอกหลายปีนั้น เป็นเพราะความผิดของตัวเอง จึงรู้สึกผิดในใจและรักเสี่ยวเสวียนฉีมากกว่าองค์ชายคนอื่นๆอย่างเช่นตอนนี้ ทันทีที่เห็นเขามา ก็ระงับสีหน้าโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่ทันทีมู่จิ่งชูมองไปทางเสินจื่ออี้ คิดว่ารัชทายาทมาได้จังหวะพอดีเกินไป เขามองอย่างใคร่ครวญ แล้วก้าวไปข้างหน้าเพื่อคำนับเสี่ยวเสวียนฉีการปรากฏตัวของเสี่ยวเสวียนฉี ไม่ได้ทำให้เสินจื่ออี้โล่งใจขึ้น แต่กลับทำให้ร่างของเธอเกร็งขึ้นอย่างมาก!เขามาทำไม!เขารู้หรือว่าเธอหนีออกมาจากคุกใต้ดิน เลยมาจับเธอกลับไป?เสินจื่ออี้ตอนอยู่ต่อหน้าฮ่องเต้ฉงหมิงยังไม่ตื่นเต้นขนาดนี้ แต่ตอนนี้ต่อหน้าเสี่ยวเสวียนฉี กระทั่งขนทั่วร่างก็สั่นระริกอย่างรุนแรง!ราวกับว่าสิ่งที่ปรากฏตรงหน้าไม่ใช่ฟางเส้นสุดท้าย แต่เป็นปีศาจที่น่ากลัวยิ่งกว่า!หากเขารู้ความจริงทั้งหมด แล้วรอเธออยู่จะเป็นอะไร? เสินจื่ออี้ไม่กล้าคิดเลยสักนิด!ดูเหมือนว่าเพียงแค่เขาอยู่ต่อหน้าเธอ แม้จะไม่ทำอะไรเลย บาดแผลทั้งหลายบ
