บทที่ 101 สำเร็จแล้ว
หูหยุนซานกับเสวี่ยนเหว่ยกำลังปรึกษาหารือกันอยู่ ทางด้านนี้ หลิวเหมยเอ๋อร์กับหลี่ลี่ถูกนักปรุงยาหลายคนล้อมเอาไว้แล้ว
“ท่านผู้ดูแลหลิว นักปรุงยาหลี่ลี่ พวกเจ้าช่างเป็นคนรุ่นใหม่ที่มีความสามารถจริงๆ เป็นแบบอย่างให้กับพวกเรานักปรุงยาในสำนักยาเลยทีเดียว!”
“ต่อไปขอให้ท่านผู้ดูแลหลิวกับนักปรุงยาหลี่ลี่ช่วยชี้แนะและสนับสนุนพวกข้าด้วย”
“นักปรุงยาหลี่ลี่ ข้ามีเหล้าเก่าที่หมักด้วยดอกบัวหิมะร้อยปีอยู่ไหหนึ่ง คืนนี้มาชิมที่ห้องข้าสักหน่อยไหม?”
แตกต่างจากนักปรุงยาที่ล้อมรอบหลิวเหมยเอ๋อร์กับหลี่ลี่ ยังมีนักปรุงยาอีกกลุ่มหนึ่งยืนอยู่ไกลๆ เป็นกลุ่มสามถึงห้าคน พวกเขาต่างโกรธแค้นมาก “ฮึ! อายุยังน้อยนัก จะมีความสามารถอะไรกัน สองคนนี้ไม่รู้ว่ามีเส้นสายแข็งแกร่งแค่ไหน ถึงได้ตำแหน่งสูงส่งเช่นนี้ ช่างไร้เหตุผลเสียจริง!” บ้างก็ดูถูกเยาะเย้ยทั้งสอง บ้างก็สาปแช่งเบาๆ บางคนที่อยู่ไกลๆ ถึงกับตาแดงก่ำ
ยิ่งไปกว่านั้น มีนักปรุงยาสองคนยังคงยืนอยู่กับที่ ไม่อยากเชื่อว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้เป็นเรื่องจริง พวกเขาเหล่านี้ต้องทนทุกข์ทรมานในสำนักชั้นในมาหลายปี บางคนถึงกับอยู่มาสามสิบกว่าปีแล้ว ก็ยังไม่มีโอกาสได้เข้าไปในห้องโถงชั้นใน แต่หลี่ลี่ทั้งสองคนเพิ่งมาได้ไม่กี่วัน ก้นยังไม่ทันอุ่น กลับได้เข้าไปในห้องโถงชั้นในเสียแล้ว
ส่วนพวกคนรับใช้และศิษย์อย่างเยว่ชงนั้น ยิ่งตกตะลึงมากกว่า สายตาที่มอ
