ชั้น 2 ของโรงแรม
หลินอันสะบัดคราบเลือดบนมือ รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย
ตั้งแต่ชั้น 9 ลงมา เขายังไม่เห็นแม้แต่เงาของ [แม่มดโลหิต] ที่น่าสงสัยเลย กลับกัน ผู้รอดชีวิตข้างหลังกลับมีมากขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้มีถึงยี่สิบเจ็ดคนแล้ว
ผู้รอดชีวิตส่วนใหญ่เป็นคู่รัก เพราะคนโสดก็คงไม่มีธุระอะไรมาที่นี่ แน่นอน ก็มีคู่ที่พิเศษอยู่บ้าง
“ไปสิ ไปเช็ดเหงื่อให้พี่หลินเร็วเข้า”
ชายวัยกลางคนที่แต่งตัวเหมือนนักธุรกิจผู้มั่งคั่งคนหนึ่งยิ้มอย่างประจบประแจงพลางผลักผู้หญิงข้างๆ เป็นสัญญาณให้เธอเข้าไปเช็ดเหงื่อที่ไม่มีอยู่จริงให้หลินอัน ผู้หญิงคนนั้นเป็นเมียน้อยของเขา ปกติแล้วเขาก็รักใคร่เอ็นดูอย่างยิ่ง แต่ในเวลานี้ ไม่ต้องพูดถึงการส่งผู้หญิงให้หลินอันเลย แม้แต่จะส่งภรรยาของตัวเองให้ก็ไม่มีปัญหา
ทุกคนก็พากันชื่นชมและประจบประแจงหลินอัน ผู้รอดชีวิตเหล่านี้แทบจะเห็นหลินอันสังหารลงมาตลอดทางราวกับเทพสังหาร นอกจากความหวาดกลัวแล้ว คนส่วนใหญ่ก็หวังว่าจะได้สานสัมพันธ์ที่ดีกับหลินอัน
เด็กหนุ่มสองสามคนมองหลินอันด้วยสายตาชื่นชม ในมือถือขวานดับเพลิงเพื่อเพิ่มความกล้า ผู้หญิงที่แต่งตัวในชุดทำงานบางคน ก็แอบฉีกเสื้อผ้าที่เซ็กซี่อยู่แล้วให้ขาดเล็กน้อ