ิงห้อยตกลงมา ปลายผมเลื้อยเข้าไปในคอเสื้อของเขา ปัดผิวด้านในแผ่วเบา เส้นหนึ่งตกอยู่ตรงไหปลาร้า แล้วร่วงลงไปยังตำแหน่งหัวใจ สั่นไหวขึ้นลงตามจังหวะเต้นของมัน ลมหายใจของเขายิ่งปั่นป่วน นิ้วมือข้างหนึ่งลากผ่านโต๊ะด้านหลัง เกิดเสียงเบาแทบไม่ได้ยินก่อนจะรู้ตัว ต้วนหลิงก็ตอบสนองกลับไปโดยไม่รู้ตัว ลูกกระเดือกกลืนน้ำลายที่หลินถิงส่งผ่านมาโดยไม่ได้ตั้งใจปล่อยให้ปลายลิ้นของนางกวาดวนอยู่ในปากของเขาอย่างเอาแต่ใจเมื่อเริ่มได้สติ ต้วนหลิงก็สัมผัสได้ว่าปลายจมูกของหลินถิงเฉียดใบหน้าตนเบาๆ ลมหายใจอุ่นเปียกชื้นหอบกระทบมา กลิ่นหอมแบบผู้หญิงอบอวลอยู่ในนั้น ทำให้ผิวหนังเขาเกิดอาการขนลุกหนาวสั่นชนิดหนึ่ง กระทั่งกระดูกในร่างกายก็พลันรู้สึกคันยุบยิบแต่ต้วนหลิงกลับไม่ผลักนางออก มิหนำซ้ำ ยังดูเหมือน……ไม่ได้รังเกียจด้วยซ้ำ เหตุใดถึงเป็นเช่นนี้กัน?ห้องรับรองเงียบสนิทจนได้ยินเพียงเสียงน้ำลายและลมหายใจอันเร่าร้อนจากการจูบเท่านั้น ร่างหลินถิงร้อนผ่าวราวกับจะลุกเป็นไฟ จูบยาวนานจนรู้สึกว่าริมฝีปากไม่ใช่ของตน ทั้งชา ทั้งบวมแดง แถมยังเปรอะไปด้วยกลิ่นหอมเย้ายวน สิ่งที่ทำให้หลินถิงตกใจที่สุดก็คือ-ต้วนหลิงไม่เพียงไม่ผลักนางออก ยังไม่ฆ่านางอีกด้วยหรือว่าเพราะนางจูบเขาแบบไม่ให้ทันตั้งตัว ต้วนหลิงถึงตกใจจนยังไม่ทันได้ตอบสนอง?ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้น หลินถิงลืมตา เปิดเปลือกตาขึ้นทันทีแล้วรีบผละออกจากเขา ทันที
