แสงอาทิตย์ในยามบ่ายส่งผ่านหน้าต่างตกกระทบคนสองคนที่นั่งบนพื้น“ฉันรู้สึกว่าคุณน่าจะเพิ่มบางอย่างในระบบสังคม โดยเฉพาะการปฏิสัมพันธ์ในครอบครัว“เว่ยเว่ยพูดขณะนั่งข้างเซียวไหน เธอกำลังก้มหน้าจดอะไรยุกยิกในสมุดเล่มเล็กๆ เว่ยเว่ยเพิ่งซื้อสมุดโน้ตสีเขียวเพื่อใช้บันทึกความคิดของเธอที่มีต่อนที 2ในฐานะผู้เล่น ความคิดของเว่ยเว่ยมีความเป็นไปได้ แต่เซียวไหนไม่สนใจ“เพลงนี้เป็นอย่างไรบ้าง?”เว่ยเว่ยหงุดหงิด: “เสี่ยวจง คุณฟังอยู่หรือเปล่า?”“อืม” เสี่ยวจงตอบ “เขียนรายละเอียดแล้วส่งเป็นรายงานให้ฉัน”“… …”เว่ยเว่ยก้มหน้าด้วยความแค้นจนอยากกัดข้อมือเขาเพลงยังคงเล่นต่อไปเซียวไหนเปิดเพลงที่ใช้ประกอบนที 2 มันเป็นชิ้นงานที่สตูดิโอของหัวหน้าฟางนำมา พอจบเพลง เซียวไหนก็จดความเห็นที่มี เมื่อเขาวางปากกา แขนของเขาก็เอื้อมไปโอบเอวของใครบางคน การเคลื่อนไหวที่ลื่นไหล เขากดเธอลงนอนบนพื้นและเริ่มใช้วิธีของพวกบาบิโลน ตาต่อตา ฟันต่อฟันนทีแห่งความฝัน
P a g e | 320
“คุณ … …”เว่ยเว่ยยังไม่ทันพูดอะไร ริมฝีปากของเธอก็ถูกปิดแม้เว่ยเว่ยจะถูกเขากอดและจูบขณะนั่งตักเขามาก่อน แต่การถูกกดลงกับพื้นแล้วจูบ เป็นประสบการณ์ใหม่ หัวใจน้อยๆของเว่ยเว่ยคล้ายจะรับไม่ไหวเมื่อเผชิญหน้ากัน คนที่กล้าหาญกว่าคือคนที่ชนะ คนๆนั้นมีความแข็งแรงแถมฉลาดแกมโกง เว่ยเว่ยไม่เคยประสบความสำเร็จในการต้านทานเขา จึงได้แต่ปล่อยเขาทำตามอำเภอใจพักใหญ่ๆ เซียวไหนจึงปล่
