อกที่แผดเผาอย่างร้อนแรง เธอไม่อยากจะออกไป แต่หลังจากเซียวไหนออกไป เธออดไม่ได้ที่จะบ่นว่า: “… … ที่นี่ไม่ใช่บ้านฉัน”
อพาตเม้นท์ที่เว่ยเว่ยอยู่ตอนนี้ไม่ใช่ของเสี่ยวหลิงแต่เป็นของเซียวไหนเซียวไหนไม่ชอบใช้สถานที่ของคนอื่นทำกิจกรรมโรแมนติก เว่ยเว่ยก็ไม่อยากไปบ้านพ่อแม่ของเซียวไหน ดังนั้นอพาตเม้นท์นี้ที่เดิมแทบไม่มีคนใช้ กลายเป็นสถานที่ที่ถูกใช้บ่อยมาก ส่วนใหญ่จะใช้ในเวลากลางวัน เว่ยเว่ยจะอยู่ที่นี่กับเซียวไหน และเขาจะขับรถไปส่งเธอในยามค ่าพอเซียวไหนออกไป เว่ยเว่ยจึงไม่มีอะไรทำ และเริ่มออนไลน์นทีแห่งความฝัน
P a g e | 322มันค่อนข้างน่าเบื่อที่ไม่ต้องทำงาน เว่ยเว่ยท่องเว็บไปเรื่อยๆ เธอจำได้ว่าเธอไม่ได้ให้อาหารลูกเสือน้อยมาหลายวันแล้วจึงเปิดเกมส์ นทีแห่งความฝันภายใต้การดูแลอย่างเอาใจใส่ของเว่ยเว่ย เจ้าเสือน้อยเริ่มเติบใหญ่ เว่ยเว่ยให้อาหารแก่มัน ดูเหมือนว่าอาหารจะเหลือไม่มากเธอจึงไปตลาดฉางอันเพื่อซื้อเพิ่มที่ตลาด เว่ยเว่ยพบกับคนคุ้นเคยที่ไม่ได้พบกันนานอย่างเตี๋ยเม่งเว่ยชิงโดยบังเอิญ เธอเปิดแผงอยู่ที่นั่น เว่ยเว่ยรู้สึกประหลาดใจ เธอส่งข้อความไป: “นั่นเธอเหรอ เตี๋ยเม่ง”เธออาจจะไม่ได้ขายบัญชีผู้เล่นไปเตี๋ยเม่งตอบกลับเกือบจะทันที: “ใช่แล้ว”เว่ยเว่ย: “ไม่เจอเธอนานมาก”เตี๋ยเม่ง: “ฮ่าฮ่า งานยุ่งน่ะ”เว่ยเว่ยนึกว่าเตี๋ยเม่งคงเลิกเล่นเกมส์นี้แล้ว เธอดีใจที่เตี๋ยเม่งกลับมา เธออยากถามเรื่องราวต่างๆแต่ก
