บๆอย่างสำรวจ เมื่อเธอหยุดลงที่หนึ่งเธอก็ตะโกน: “โอ้ พวกหล่อนมาจริงๆ”เสี่ยวหลิงดูพอใจเช่นกัน: “จริงด้วย เราไม่เสียเงินเปล่า”เว่ยเว่ยมองเพื่อนๆอย่างสงสัย เอ้อร์ซีดึงมือเว่ยเว่ยและพูดเสียงเบาว่า:“เว่ยเว่ยมองไปในร้านสิ โต๊ะข้างหน้าต่างทางทิศตะวันตก”เว่ยเว่ยมองไปที่นั่นและเห็นกลุ่มคนที่คุ้นหน้า ดูเหมือนจะเป็นเม่งอี่รานเธอนั่งกับผู้หญิงหน้าตาน่ารักอีกสองสามคนที่แต่งหน้าจัด”เอ้อร์ซีกระซิบ: “คนข้างในคือเม่งอี่รานและอวี้เซียงไหนเอ๋อร์”เว่ยเว่ยมองพวกเธออย่างแปลกใจ คนข้างในก็สังเกตเห็นพวกเธอจึงหันมอง ด้วยท่าทางไม่เป็นมิตรเว่ยเว่ยมองเอ้อร์ซีและพวก เธอเข้าใจทุกอย่างแล้วไม่แปลกใจที่เพื่อนๆอยากให้เธอดูดีที่สุดไม่แปลกใจที่จำเพาะต้องเป็นร้านนี้และเพราะแบบนี้เว่ยเว่ยพูดอย่างจริงจัง: “พวกเธอรู้ได้อย่างไรว่าพวกเขาจะมาที่นี่?”นทีแห่งความฝัน
P a g e | 242เอ้อร์ซีหัวเราะและพูดว่า: “ฉันก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่ ก่อนที่บล็อคของเธอจะถูกแฮ็ก ฉันจำได้ว่าเธอเคยเขียนว่าร้านนี้จะเปิดวันนี้ ฉันเดาว่าเธอน่าจะมา พวกเราเลยอยากลอง”เว่ยเว่ย: “พวกเธอคิดจะทำอะไร”“เราไม่คิดจะทำอะไร พวกเราชนะแล้ว” เอ้อร์ซีหัวเราะและมองไปที่ถนนด้วยใบหน้าเจ้าเล่ห์เว่ยเว่ยรู้สึกอะไรบางอย่างจึงหันหน้าไปดู อีกด้านของถนน เซียวไหนกำลังเดินตรงมา แสงไฟบนถนนส่องกระทบตัวเขาขับให้โดดเด่นในยามค ่าคืน
Dream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 243
