เว่ยเว่ยรีบออฟไลน์ใน 0.1 วินาทีหนึ่งนาทีหลังจากนั้น เว่ยเว่ยกำลังคิดว่า: โชคดีทีฉันวิ่งเร็วแต่หนึ่งนาทีต่อมา เว่ยเว่ยเริ่มรู้สึกผิด ทำไมเธอถึงต้องออฟไลน์ ก็แค่พูดล้อเล่น การวิ่งหนีทำให้ยิ่งน่าสงสัย ไม่มีทาง เธอต้องนิ่งไว้ ยิ่งในเวลาที่ว้าวุ่น ยิ่งต้องทำเป็นนิ่งมากกว่าเดิมเว่ยเว่ยจึงออนไลน์อีกครั้ง เธอพบสามีชุดขาวของเธอยืนอยู่ข้างๆโม่จาทาก่อนที่พวกเขาจะพูดอะไร เว่ยเว่ยก็ส่งอีโมโกรธ“อินเตอร์เน็ตหลุด”“… …”ณ หอพักชายของมหาวิทยาลัย A นักศึกษาชายชื่อฮ่าวเหมยกำลังสำลักเขาหันหน้าไปหาผู้ชายอีกคน ซึ่งเพราะไม่มีที่ว่างเขาจึงวางโน้ตบุ๊คไว้บนตักและออนไลน์ “ฮูหยินของนายฉลาดมาก”“นายชมเกินไป” เซียวไหนถ่อมตัว แต่สีหน้าของเขาแสดงออกว่า ‘แน่นอนฮูหยินฉันคืออัจฉริยะ’ มุมปากมีรอยยิ้ม ดวงตาที่มองไปยังโน้ตบุ๊กเป็นประกาย นิ้วเรียวยาวของเขาเคาะคีบอร์ดช้าๆ: “อินเตอร์เน็ตของมหาวิทยาลัยไม่ค่อยเสถียรนัก”คราวนี้ถึงตาเว่ยเว่ยสำลักบ้างทำไมพอเห็นคำตอบที่แสนเมตตาของต้าเซิน หัวใจของเธอถึงรู้สึกเหมือนถูกหนามแหลมทิ่มตำ เว่ยเว่ยอดไม่ได้ที่จะคิดถึงDream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 211ชายที่น่าสงสารที่ชื่อโม่ชีซูผู้บังอาจล่วงเกินต้าเซิน ก่อนต้าเซินลงมือ เขาไม่เคยให้สัญญาณใดๆ นับเป็นคู่ต่อสู้ที่มีความอดทนสูง ดีล่ะ ถ้านี่คือระเบิด ก็ปล่อยให้มันระเบิดออกมา ยิ่งเร็วยิ่งดีไม่เช่นนั้น ปล่อยนานไป แรงทำลายล้างจะยิ่งมากแต่แม้ว่าเว
