ตอนแรก เว่ยเว่ยไม่เห็นเป็นเรื่องสำคัญ แม้ต้าเซินจะไม่เคยมาสาย แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่เมื่อถึงเวลาหนึ่งทุ่มสี่สิบห้านาที เว่ยเว่ยก็เริ่มกังวล ทั้งๆที่รู้ว่าเขายังไม่ออนไลน์ แต่เธออดไม่ได้ที่จะส่งข้อความไป“คุณอยู่หรือเปล่า”แน่นอนว่าไม่มีข้อความตอบกลับสองนาทีต่อมา เธอส่งข้อความไปอีกครั้ง จากนั้นไม่ได้ส่งข้อความอะไรอีกเพียงแต่รีเฟรชชื่อต้าเซินหลายครั้ง จนระบบเตือนเธอซ ้าๆ “ผู้เล่นยังไม่ออนไลน์ คุณไม่สามารถรีเฟรชสถานะของเขาได้”ชื่อของอวี้กงและพวกยังเป็นสีดำเช่นกันไม่ออนไลน์หนึ่งทุ่มห้าสิบเว่ยเว่ยยืนที่หน้าสนามประลอง คนดูเต็มสนาม ตั้งแต่รอบตัดเชือก ระบบเปิดขายบัตรให้คนเข้าชมการแข่งขัน ตอนนี้มีเพียงเว่ยเว่ยยืนอยู่เพียงลำพัง พวกเขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสัยและเริ่มแสดงความเห็น{หน้าสนามประลอง}[จงจี้เกินอู๋จู่]: “ทำไมมีแต่หลูเหวยเว่ยเว่ย อี้เซียวไหนเหออยู่ไหน”Dream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 125{หน้าสนามประลอง}[เซียนอวี้จี้]: “อาจจะมาสาย”{หน้าสนามประลอง}[963]: “แม็ทสำคัญขนาดนี้ เขาไม่ควรมาสาย”{หน้าสนามประลอง}[ปู้ฉวนกู้กู้ฮั่วเหลียงชวน]: “อีกตั้ง 10 นาที ไม่ต้องใจร้อน คนสำคัญมักมาสาย”หนึ่งทุ่มห้าสิบห้าเว่ยเว่ยปิดรับข้อความจากทุกคน เหลือเพียงข้อความของไหนเหอ: “ฉันรอคุณอยู่หน้าสนามประลอง คุณตรงมาที่นี่เลยนะ”คนรอบๆยังคงถกกัน{หน้าสนามประลอง}[ติงติงเทา]: “เหลือเวลาไม่มาก เขายังคง
