เท่าไหร่ก็ไม่ออก มีแต่วีดีโอนี้ที่ทำให้หัวใจเธอเบาขึ้นที่จริงแล้ว มันเป็นภาพเงาอี้เซียวไหนเหออี้เซียวไหนเหอเธอพึมพำชื่อนี้ในใจ เว่ยเว่ยมองจอบนจอ นักดนตรีชุดขาวยืนอยู่ลำพังบนยอดเขาอาทิตย์อัสดง ด้วยเพลงประกอบที่เรียบง่ายแต่สะเทือนอารมณ์ ด้านหลังของเขาดูเดียวดายและเหน็บหนาว เว่ยเว่ยมอง มอง และพบว่ามันช่างเหมือนตัวเธอที่ยืนเดียวดายหน้าสนามประลองในวันนั้น เธอเข้าใจความรู้สึกภายในใจของเขาในตอนนั้น เว่ยเว่ยอาจรู้สึกช็อคไม่ใช่ความโกรธเพราะเขาหายตัวไป ไม่ใช่ความเสียใจที่ไม่ได้ลงสนามประลอง มันเป็นความช็อคและความตื่นตระหนก เธอหยุดคิดไม่ได้ทำไมไหนเหอไม่มา หรือว่าต่อไปนี้เขาจะไม่มาอีกแล้ว….ในเกมส์มีหลายคู่ที่จากกันโดยไม่มีคำบอกลา ไหนเหอจะจากไปแบบนั้นเหรอ ตอนนี้เธอบังคับตัวเองให้หยุดดูวีดีโอไม่ได้ ในหัวของเธอคิดซ ้าไปซ ้ามา มันเป็นหลักฐานเพียงอย่างเดียวที่ยืนยันความมีตัวตนของไหนเหออ๊ากกกกกกDream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 129เว่ยเว่ยนอนแผ่บนเตียงอย่างหมดแรง ทำไมเธอถึงมีความคิดแปลกๆแบบนั้น ไหนเหออาจมีธุระด่วนจนมาไม่ได้ เธอไม่ควรจริงจังเกินไป และถ้าอยากรู้ว่าไหนเหอหายตัวไปจริงไหม เธอควรเช็คดูด้วยการออนไลน์สมองเว่ยเว่ยวนเวียนไปมาระหว่างเหตุผลกับความรู้สึก เรื่องของโจรสาวดำเนินถึงตอนจบอีกครั้ง เพลงบรรเลงที่เศร้าสร้อย นักดนตรีและจอมยุทธหญิงชุดแดงเปลี่ยนเป็นสีขาวอีกครั้งเว่ยเว่ยซับขอบตา เนื้อเรื่องสะ
