พอเป็นเรื่องซุบซิบ เหลเชินหนี่หนี่ก็พิมพ์ข้อความเร็วขึ้น: “ทั้งคู่อยู่ในเมืองB (ปักกิ่ง) บังเอิญจริงๆ เว่ยเว่ยเธอก็อยู่เมือง B เหมือนกันหรือเปล่า”เว่ยเว่ย: “ใช่ ฉันเรียนอยู่เมือง B”มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เซิร์ฟเวอร์นี้ชื่อ เมืองหลวงแห่งการประลองดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจถ้าคนในเซิร์ฟเวอร์นี้ส่วนใหญ่จะอาศัยในเมือง Bเว่ยเว่ยคิดอะไรเรื่อยเปื่อยเหลเชินหนี่หนี่: “ฉันอยู่เมือง T ฮือๆ ไม่งั้นฉันคงไปเยี่ยมเธอ อ้อ ฉันมีรูปคู่ของเจิ้นซุยกับเสี่ยวอวี่เยาเยา เขาหล่อทีเดียว เธออยากดูไหม”เว่ยเว่ย: “ไม่ล่ะ ไม่อยากดู”เว่ยเว่ยไม่มีความสนใจเจิ้นซุยอู๋เซียงตัวจริงเลยสักนิด ไม่งั้นหลายเดือนก่อนการหย่า เธอคงรู้แล้วว่าเขาหน้าตาเป็นอย่างไร ตอนนั้นคู่รักต่างนิยมแลกรูปกันดู ผลก็คือหลายคู่รับความจริงไม่ได้ ความกล้าและความรู้สึกถูกแสงแดดเผาราบเป็นจุณ เจิ้นซุยต้องการแลกเปลี่ยนรูปกับเว่ยเว่ยเหมือนกัน แต่เว่ยเว่ยอ้างว่าเธอไม่มีรูปถ่ายดิจิตอลจึงไม่สามารถส่งให้ได้ เว่ยเว่ยไม่ได้โกหก แต่มันฟังดูคล้ายข้ออ้างที่จะปฏิเสธเขาอยู่ดีนทีแห่งความฝัน
P a g e | 84สำหรับเว่ยเว่ย จะใช้เหตุผลอะไรไม่สำคัญ ประเด็นอยู่ที่เธอไม่ต้องการส่งรูปให้ใคร แค่เพื่อนที่รู้จักทางอินเตอร์เน็ต ไม่ได้รู้จักหน้าค่าตาหรือนิสัยกัน การไม่ส่งรูปน่าจะปลอดภัยกว่า อีกอย่าง การอ้างว่า “แต่งงานกัน” แล้วแชร์รูป มันมีความหมายบางอย่างแอบแฝง เว่ยเว่ยไม่ชอบความหมา
