ว่ยเว่ยก็คิดแบบนั้น ต้าเซินไม่จำเป็นต้องยอมรับใคร หลังจากทบทวน เว่ยเว่ยเพิ่งถึงบางอ้อ “สามเลเวล?” จอมยุทธชุดแดงวิ่งไปหานักดนตรีและถามด้วยความช็อค: “คุณฆ่าเขาสามครั้ง?”ไหนเหอ: “ใช่”เว่ยเว่ย: “… …”มิน่าเจิ้นซุยถึงไม่ยอมตอบเธอ ตอนนี้เขาคงอยากตาย สามเลเวลต้องใช้เวลาอย่างน้อยสองเดือนเพื่อกลับมาโม่จาทา: “นายควรคิดบ้างซิว่ามีโอกาส หนึ่งในพันที่นายจะแพ้ ถ้าเกิดไฟดับหรืออินเตอร์เน็ตเสีย นายจะต้องปล่อยเขาไป แถมวีดีโอนั่นอีก”อี้เซียวไหนเหอตอบอย่างไม่อินังขังขอบ: “แพ้ก็คือแพ้ ฉันแพ้ ฉันยังคงมีภรรยาเคียงข้าง”โหวจือเจียว: “ฮ่าฮ่าฮ่า จริง จริง ไหนเหอบอกว่าตัวเขาไม่สน แต่ไม่ได้พูดถึงอาซ้อ อาซ้อแข็งแรงกว่าเจ้าสามเสียอีก ไม่เห็นเหรอ ทุกครั้งเป็นอาซ้อที่จัดการปีศาจ ไหนเหอเป็นแค่ไม้ประดับ”เว่ยเว่ย: “ชมฉันเกินไปแล้ว >o< “Dream of JiangHu (梦游江湖)
P a g e | 55อวี้กงผาชานยังคงรำพึง: “ปีศาจ ปีศาจร้ายชัดๆ”เพราะพวกเขาเพิ่งปราบปีศาจ โหวจือเจียวและพวกจึงไม่อยากเคลื่อนไหว พวกเขานั่งลงอย่างเกียจคร้าน เริ่มโคจรลมปราณ และแชท บริเวณเขาเขียวมีสมุนไพรเยอะ เว่ยเว่ยจึงเก็บสมุนไพรไม่นานนักระบบมีการปรับ(Refresh)บางอย่าง และส่งข้อความแจ้งว่า:จอมโจรสะท้านฟ้าเม้งตงซิงได้หลบหนีจากเรือนจำลอยฟ้า แอบเข้าพระราชวังและขโมยกล่องเครื่องประดับขององค์หญิงเมื่อคืนนี้ ความผิดร้ายแรงยากอภัย ขอให้เหล่าจอมยุทธทั้งแผ่นดินช่วยกันตามล่าตัวเม้ง
