ซิน(เซียวไหน)เป็นไอดอลซอฟท์แวร์หลายๆตัวที่เว่ยเว่ยใช้อยู่ก็เป็นผลงานที่เขาเขียนไว้เมื่อหลายปีก่อนตอนนี้เขาเรียนปี 4 หลังจากนี้คงยิ่งยากที่จะเจอหน้า เว่ยเว่ยมองที่เกมส์ ชื่ออี้เซียวไหนเหอยังเป็นสีดำ เธอมองเวลา เพิ่งห้าโมงสี่สิบ เธอจึงปิดเครื่องคอมพิวเตอร์และเดินไปสนามบาสพร้อมกับเพื่อนๆเมื่อพวกเธอไปถึง โรงยิมก็แน่นไปด้วยคนพร้อมเสียงอีกทึก ต้าจงแฟนของเสี่ยวหลิงยืนรอรับพวกเธออยู่ที่ทางเข้า และนำทั้งหมดไปยังที่นั่งที่จองไว้เสี่ยวหลิงถามขณะเดินไปที่ที่นั่ง: “ต้าจง เซียวไหนมาหรือยัง เธอบอกว่าเขาจะลงแข่งนี่?”ต้าจงไม่พอใจ: “เธอมาดูฉันเล่นหรือมาดูเซียวไหนกันแน่”เสี่ยวหลิงไม่สนใจเขา: “แหงล่ะ พวกเรามาดูเซียวไหน อย่างเธอจะมีอะไรให้ดู”สาวๆอีกสามคนพยักหน้าพร้อมกัน ต้าจงแค้นจนแทบกระอักเลือด เขาสะกดอารมณ์อยู่พักใหญ่ก่อนจะพูดว่า: “เซียวเกอ(พี่แซ่เซียว)ไม่ลงเล่น เราไม่รู้ว่าเขาจะมาหรือเปล่า รู้สึกว่าเขาจะงานเข้ากระทันหัน”สาวๆต่างผิดหวัง ถ้าก่อนหน้านี้ดวงตาของพวกเธอคือไฟขนาด 100 วัตต์ตอนนี้คงเหลือแค่ 10 วัตต์ ยังดีที่บรรยากาศในสนามช่วยให้พวกเธอกลับมาคึกคักอย่างรวดเร็วนทีแห่งความฝัน
P a g e | 22ขณะรอเกมส์เริ่ม มีเด็กหนุ่มสูงโย่งใส่เสื้อทีมวิทย์ฯคอมเดินมาข้างหน้าพวกเธอ พูดให้ถูกคือเดินมาข้างหน้าเว่ยเว่ย เขาก้มหน้างุด ท่าทางอึกอัก ใบหูแดงก ่า เสี่ยวหลิงและเพื่อนๆคิดในใจ “เอาอีกแล้ว”เป็นดังคาด หลังจากสงบส
