เพิ่งถาม เข้าไปข้างในกับข้าก่อนได้หรือไม่?”เมื่อทั้งสามเดินเข้าไปในเรือน เติ้งเฉินฟู่จึงถอดหมวกออกจากศีรษะสวีเหยียนเล่อเห็นแล้วตกใจยิ่งนัก“หู่ฮูหยินเมื่อกี้ท่านเข้าห้องนอนไปแล้วมิใช่หรือ?”องครักษ์เติ้งหัวเราะจนหมอนที่รัดพุงอยู่กระเพื่อมขึ้นลงอย่างน่ากลัว“ฮ่าๆ ใช่ฮูหยินที่ไหนกัน? ข้าเององครักษ์เติ้ง”เมื่อได้ยินเสียงแหบห้าวอย่างบุรุษของสตรีตั้งครรภ์ตรงหน้า สวีเหยียนเล่อถึงกับชะงัก “ท่านมาจากในวัง เช่นนี้นี่ก็คงเป็นฝีมือของฮองเฮาสินะ”จูจิ้นติ้งรีบเดินนำคนทั้งสองเข้าไปหาภรรยาที่นอนพักผ่อนอยู่ก่อนจะรีบบอกแผนการให้คนทั้งหมดฟัง“แล้วข้าต้องไปซ่อนที่ใดหรือท่านพี่?”“ยามนี้คงต้องพึ่งจวนตระกูลหู่แล้ว”
