สั่งขุนนางทั้งหลายเก็บกวาดวังหลวงให้เรียบร้อย และตามคนของสำนักหมอหลวงออกมาตรวจตราช่วยรักษาขุนนางที่ได้รับบาดเจ็บ ก่อนจะพาพระสนมเฉียงกลับตำหนักลู่เสียน“เจิ้นหวังว่าพวกท่านคงจะจัดการทุกสิ่งให้เรียบร้อยภายในสองวัน ก่อนการว่าราชการครั้งต่อไปของเจิ้น” น ้าเสียงของฮ่องเต้ดูไม่พร้อมจะหย่อนให้เลยสักนิด เจ้ากรมทั้งหลายรู้ว่าเมื่อชั่วยามที่ผ่านมาตนเองได้แสดงความรักตัวกลัวตายอย่างน่าละอายต่อหน้าพระพักตร์ด้วยการยอมจำนนต่อฝูจินหรงจึงไม่กล้าเงยหน้าต่อรองสิ่งใด รีบรับคำด้วยน ้าเสียงหนักแน่น“ฮองไทเฮากับโจวอ๋องถูกนำตัวกลับไปรักษาที่ตำหนักแล้วพะยะค่ะ”จงหลวนชุนกลับมารายงานในอีกสองเค่อ เหตุการณ์สับสนวุ่นวายจนฮ่องเต้มิอาจสนใจผู้ใดเป็นการเฉพาะ ขันที นางกำนัล นางข้าหลวง และบ่าวทำงานหนักทั้งหลายในวังถูกระดมมาทำความสะอาดรอยเลือด เก็บข้าวของที่แตกหักเสียหายในท้องพระโรงเป็นที่แรก ศพของทหารและนักฆ่าถูกทหารนำออกไปจากวังหลวงเพื่อรอการตรวจสอบเจ้ากรมตุลาการเองก็ปาดเหงื่อเมื่อเห็นจำนวนศพมากมายที่เรียงรายอยู่ลานกลางแจ้ง “ตรวจสอบศพนักฆ่าสำนักมืออสูรก่อน จะได้แยกศพไปฝังได้เลย”มิใช่เพียงแค่จำนวนศพจากวังหลวงจำนวนมากเท่านั้นที่ถูกลำเลียงออกมา ยังมีศพนักฆ่าสำนักมืออสูรจากจวนตระกูลฝูและจากเรือนลับข้างร้านเกาเจี่ยอีกด้วย“เรียกนักชันสูตรจากเมืองใกล้ๆ มาให้หมดแยกแยะศพนักฆ่า ศพทหาร และขุนนางออกจากกันด้วย มีกบฏทีไรพวกเราเหนื่อ
