ดก็ยังข้นกว่าน ้า ข้าจะจดจำพระคุณของท่านกั๋วกงให้ขึ้นใจ”“หลังงานนี้ ฝ่าบาทคงไม่ลืมว่าข้างหน้ายังมีงานอีกมาก ควรจะเชิญท่านกั๋วกงมาเป็นที่ปรึกษานะพะยะค่ะ”“ก็จริงของท่าน ยามนี้เรากำจัดเสี้ยนหนามไปได้มากแล้ว เหลือเพียงฝูจินหรงที่มีรากฐานในราชสำนักมายาวนาน หากกำจัดคน ผู้นี้ได้แล้ว ข้ายังต้องแสดงฝีมือการบริหารงานให้เป็นที่ยอมรับและเปลี่ยนเอาเหล่าขุนนางที่รู้ว่าเข้าข้างฝูจินหรงออกไปทีละนิดอีกนับเป็นงานใหญ่และระยะยาว ข้าคงต้องพึ่งพาความรอบคอบรัดกุมของท่านกั๋วกง ครั้งนี้ถ้าฝูจินหรงรู้ว่าข้าคิดทำสิ่งใดคงต้องโต้กลับโดยฉับพลัน ไม่แน่ว่าชีวิตของพวกเราล้วนตกอยู่ในอันตราย”ราชครูหมิงยิ้มอย่างพอใจที่ลูกศิษย์ของตนเริ่มกลายเป็นฮ่องเต้ที่ชาญฉลาดและรอบคอบมากขึ้น “ฝ่าบาท ทรงกล่าวได้ถูกต้องพะยะค่ะ”“ทุกอย่างล้วนเป็นท่านที่ให้คำแนะนำดีๆ แก่ข้าท่านราชครูหมิง ท่านนับว่ามีคุณต่อข้ายิ่งนัก”“โปรดจดจำไว้เถิดว่าหม่อมฉันต้องการเพียงให้ทั้งสองแคว้นอยู่กันอย่างสันติ”“ข้าจะจำไว้และให้สัญญาจะไม่ก่อสงครามระหว่างเราโดยเด็ดขาด”หมิงเฟยหลงยิ้มพร้อมพยักหน้าอย่างพึงพอใจงานเลี้ยงพระราชทานที่จัดขึ้นในวังหลวงเพื่อฉลองตำแหน่งและชัยชนะในการปราบกบฏให้แก่อัครมหาเสนาบดีฝูนับเป็นงานที่ใหญ่โตที่สุด หากจะว่าไปใหญ่พอๆ กับงานบูชาเทพเจ้าประจำปีเลยเลยทีเดียวเพียงแต่จัดเลี้ยงเฉพาะในวังหลวงสำหรับเหล่าขุนนางระดับสูงเท่านั้นในขณะที่งานเลี้ยงภา
