ะแพ้ท้องแทนภรรยา”หมิงเฟยหลงเลิกคิ้วขึ้นสูง ภรรยาที่มีโอกาสตั้งครรภ์ได้มีเพียงคนเดียวเท่านั้นคือสตรีที่นั่งอยู่ต่อหน้า เขายื่นมือมากุมมือของหงซือซือเอาไว้แน่น“เจ้าตั้งครรภ์หรือ?”นางพยักหน้าเบาๆ “เดือนกว่าแล้วเจ้าค่ะ”“ขะ ข้าจะมีลูกแล้ว” เขาพรวดพราดลงจากเตียงมาอุ้มนางขึ้นหมุนตัวไปรอบห้องทำเอาหงอี้เทียนต้องลุกขึ้นยืนกอดอก“เบาๆ ท่านสาม ประเดี๋ยวนางจะตกเอานะ”ชายหนุ่มได้ยินพี่ชายภรรยาร้องทักก็รีบวางหงซือซือลง “จริงสิ! เจ้าต้องกินยาบำรุงครรภ์หรือไม่? ท่านหมอให้เทียบยามาไหม?”หงซือซือนึกขึ้นได้ “พี่สาม นี่ต้องเป็นฝีมือท่านแน่ๆ”“ฝีมือข้าสิ…หากมิใช่ข้า…แล้วเจ้ายังจะตั้งท้องกับผู้ใดได้” จอมยุทธ์หลงยืดอกภาคภูมิใจ “ในที่สุดข้าก็มีข่าวดีไม่น้อยหน้าน้องชายกับซิ่นสือแล้ว”หงซือซือยกมือขึ้นบีบแขนสามีเบาๆ “ข้ามิได้หมายถึงเรื่องนั้น แต่เป็นเรื่องนี้ต่างหาก” อีกมือหนึ่งนางล้วงเข้าไปหยิบเอาขวดยาในสาบเสื้อออกมาหมิงเฟยหลงแสร้งทำหน้าฉงน“พี่สาม ยอมรับมาเสียดีๆ” นางเท้าสะเอวด้วยความโมโห “ท่านบอกว่าจะรออีกสิบห้าวันอย่างไรเล่า?เหตุใดข้าจึงท้องได้”เขารีบตรงเข้าไปประคองนางมานั่งที่ริมเตียง หงอี้เทียนรีบหลบออกไปนอกห้องปล่อยให้สามีภรรยาตกลงกัน “เพราะเจ้าไม่ยอมมีลูกให้ข้าเสียที ข้าจึงต้องทำเช่นนี้”“ท่านแอบเปลี่ยนยาของข้า!”ชายหนุ่มยิ้มแห้งๆ “ตอนนี้เจ้าก็มีเจ้ามังกรน้อยแล้ว อย่าโมโหข้าอีกเลยนะ ยาบำรุงนี้เป็นของดีที่สุด
