“สวรรค์ช่วย! เหตุใดจึงมีสัตว์อสูรขนาดยักษ์มากมายถึงเพียงนี้?”
“กลิ่นอายพวกมัน… ระดับหยวนอิง! ทั้งหมดนั่นคือสัตว์อสูรระดับหยวนอิง!!”
“นี่… นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นกันแน่??”
……
ร่างมหึมาของเหล่าสัตว์อสูรบินโฉบลงมาปกคลุมน่านฟ้าเหนือสำนักหลิงเซียนทีละตัว บดบังแสงตะวันจนทั่วทั้งบริเวณมืดมิดประหนึ่งวันโลกาวินาศได้มาเยือน จิตใจของเหล่าศิษย์ในสำนักสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวสุดขีด
“ลงมือ!”
ท่ามกลางความโกลาหล เสียงตวาดเย็นชาดังก้องขึ้น
วี๊ดดด——~~~
เสียงขลุ่ยผิวอันแหลมสูงกรีดแทงโสตประสาทดังตามมา
ฉับพลันนั้น ฝูงสัตว์อสูรที่บินวนเวียนอยู่เหนือสำนักหลิงเซียนต่างเกิดอาการคลุ้มคลั่ง ดวงตาแดงก่ำกระหายเลือดขึ้นมาพร้อมกัน
โฮก——!!
เสือดาวทมิฬร่างยักษ์ความยาวกว่ายี่สิบเมตรอ้าปากกว้างแผดเสียงคำรามลั่น ปลดปล่อยคลื่นพลังงานที่อัดแน่นไปด้วยปราณวิญญาณธาตุมืด พุ่งทะยานแหวกอากาศลงมา
เป้าหมายของมันคือยอดเขาลำดับห้าแห่งสำนักหลิงเซียน…
ตู้ม——!!
เสียงระเบิดกัมปนาทดังสนั่นหวั่นไหว ยอดเขาทั้งลูกถูกบดขยี้จนแตกกระจายเป็นเศษหินปลิวว่อนในพริบตา!
ก๊าซซซ——!!
บรู๊ววว——!!
……
สัตว์อสูรตัวอื่นๆ ต่างพากันส่งเสียงคำรามกึกก้อง รวบรวมพลังงาน
