อคนที่ฆ่าลูกของหม่อมฉัน?”“มิใช่อดีตฮองเฮาดอกหรือ?” ฮ่องเต้คล้ายจะทรงรำพึง“มิใช่เพคะ! หากเป็นนางวางยา ต้องมีอาการชักกระตุก เกร็ง น ้าลายฟูมปาก เพราะยาที่นางใช้มิใช่หยกหิมะ” สายตาของเฉินเฟยแข็งกร้าวขึ้นอีกคราว “จริงสิ!คงเป็นเพราะฝ่าบาทคิดว่าอดีตฮองเฮาทำเป็นแน่! จึงมิได้ทรงสืบหาสาเหตุให้หม่อมฉันอย่างจริงใจ หึ!เพราะยามนั้นนางมีอิทธิพลมากในราชสำนักสินะ! ลูกของหม่อมฉันถึงต้องตายโดยไร้คนเหลียวแล”หมิงเฟยหลงใจหายวาบ! ที่ผ่านมาเขาพลาดมาโดยตลอด อาการก่อนเสียชีวิตของสนมหลายคนเป็นเช่นนั้นจริง! แตกต่างจากอาการก่อนเสียชีวิตของตงเฟยและองค์ชายหมิงเหอตี้“ทหาร! เอาตัวสนมเฉินไปขังในคุกใต้ดินรอการประหาร!” โทษของนางมิควรได้รับการอภัย ฮ่องเต้เห็นแก่ความเป็นอดีตพระสนมมิทำการประหารทั้งตระกูลของนางก็ดีแล้ว!เฉินเฟยถึงกับเป็นลมล้มพับเมื่อได้ยินคำสุดท้ายจากปากฮ่องเต้! เสิ่นกุ้ยเฟยก็คร่าชีวิตผู้คนมาหลายคน แต่นางกลับถูกขังในตำหนักว่างจี้ แต่นางกลับถูกสั่งประหาร!หมิงเฟยหลงกำหมัดแน่น! ยังมีคนร้ายอีกผู้หนึ่ง!คนที่ฆ่าพระโอรสของพระองค์กับเฉินเฟยที่ต้องลากตัวออกมาลงโทษให้ได้! คนที่รู้จักหยกหิมะเป็นอย่างดี!หงซือซือเข้าไปประคองฮ่องเต้ “พี่สาม ท่านไปพักผ่อนเถิด!” เสียงกระซิบของนางทำให้เขาได้สติหันมาพยักหน้าเบาๆ“พาข้ากลับไปนอนที!”หลวนฮองเฮาหันมาสั่งให้ทุกคนกลับที่พักก่อนจะประคองฮ่องเต้ให้ขึ้นนั่งบนเกี้ยวกลับตำหนักเป่าฉีเร
