คาะผงของมันใส่ในฝ่ามือที่สวมถุงมือผ้าเนื้อละเอียดไว้ ทำให้หลับไปก่อนค่อยจับมาเค้นความจริง“พระจันทร์คืนนี้ช่างงดงามนัก! เปลือยกายแช่น ้าอุ่นน่าจะสบาย” นางเอ่ยออกมาดังๆ แม้เซียนเจียวเหม่ยจะคิดว่าวิธีดึงความสนใจวิธีนี้จะดูไม่เข้าท่านักแต่ใช้ได้ทุกครั้งกับคนที่มาลอบดูนาง จูจิ้นติ้งที่ยอบกายอยู่ใต้หน้าต่างได้ยินว่านางจะเปลือยกายอาบน ้าก็นึกแปลกใจ นางถูกลอบฆ่าไปแล้วแทนที่จะปิดประตูหน้าต่างให้มิดชิดดับไฟและระวังตน ช่างเป็นนักฆ่าที่ร้ายกาจนัก! “ถอดเสื้อผ้าออกให้หมดก่อนจะดีกว่า”เมื่อนางกล่าวเช่นนั้นจูจิ้นติ้งก็โผล่ศีรษะขึ้นคิดจะมองให้มั่นใจว่านางทำเช่นนั้นจริง แต่เซียนเจียวเหม่ยที่รอจังหวะอยู่แล้วซัดผงในมือออกไปเต็มแรง ฝุ่นสีแดงฟุ้งกระจาย องครักษ์จูสูดลมหายใจเอาฝุ่นสีแดงเข้าไป ร่างของทั้งสองประจันหน้ากันอยู่ระยะเพียงหนึ่งช่วงแขน เขาจามออกมาเต็มแรง ฮัดเช้ย! ฝุ่นที่ลอยฟุ้งส่วนหนึ่งกระจายกลับไปหานางที่มิได้ปิดบังใบหน้า ทั้งสองต่างสูดเอาผงสีแดงเข้าไปเต็มที่ !
