ทุกคนต่างเลิกคิ้วสูงด้วยความประหลาดใจ
ต้องรู้ก่อนว่าศาสตราวิญญาณนั้นนับเป็นของหายากยิ่ง แม้แต่ระดับหยวนอิงหลายคนในที่นี้ยังไม่มีไว้ในครอบครองสักชิ้นเดียว
“เดี๋ยวก่อน... กลิ่นอายของศาสตรานี้มัน…”
อวี่เหอ อดีตผู้อาวุโสใหญ่แห่งถ้ำอวี้ซิง ซึ่งบัดนี้รั้งตำแหน่งผู้อาวุโสสำนักเซียนอันดับหนึ่ง สัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง ดวงตาของเขาเบิกโพลงด้วยความตกตะลึง
“นี่มัน… ศาสตราวิญญาณระดับกลาง!!”
“หา! ศาสตราวิญญาณระดับกลาง!?”
สิ้นเสียงอุทานของอวี่เหอ ฝูงชนต่างสะท้านเฮือก เพ่งมองตะขอเศียรพยัคฆ์ในมือกู่หงเหวินให้ชัดเต็มสองตา แล้วก็ต้องตาถลนแทบถล่มออกมานอกเบ้ากันถ้วนหน้า
แม้แต่หลิวชางที่ยืนสงบนิ่งยังอดไม่ได้ที่จะเผยสีหน้าตกตะลึงพรึงเพริด
ในแคว้นหนานอวิ๋น ศาสตราวิญญาณนั้นหาได้ยากยิ่งนัก แค่ระดับต่ำธรรมดาก็ว่ายากแล้ว ระดับกลางขึ้นไปนั้นแทบจะมีแต่ขุมกำลังยักษ์ใหญ่อย่างหอสมบัติหนานจางหรือเกาะเชียนไห่เท่านั้นที่มีศักยภาพพอจะครอบครอง
แต่คลังสมบัติที่จางอวิ๋นเสกขึ้นมาเล่นๆ เหมือนร้านขายของชำนี่ กลับมีของล้ำค่าพรรค์นี้วางอยู่ด้วยเนี่ยนะ?
สายตาอิจฉาตาร้อนผ่าวราวกองเพลิงนับร้อยกองจับจ้องไปที่กู่หงเหวินเป็นตา
