งกระบี่ปะทะกันดังสนั่น หญิงสาวทั้งสองหยุดคุยกันทันทีแล้วหันมาดูการต่อสู้ที่ลานใกล้ต้นไม้ด้วยใจจดจ่อ หงซือซือเพ่งครู่หนึ่ง “นั่นมันนักฆ่าสำนักมืออสูรนี่!”“จริงด้วย! พวกมันปรากฏตัวอีกแล้ว”“ทั่วแผ่นดินนี้ผู้ที่กล้าลอบฆ่าฮ่องเต้มีแต่สำนักมืออสูรเท่านั้น”“เช่นนั้นเพื่อความปลอดภัยของพี่สาม เห็นทีข้าต้องวางแผนกำจัดสำนักนี้ให้สิ้นซากไปเสียด้วย”“เจ้าทุ่มเทเสียจริง!”“ข้าบอกแล้วว่าพี่สามเป็นของข้า ไม่ว่าจะเป็นสตรีหรือนักฆ่า ข้าก็ต้องกำจัดออกจากเขาให้หมด” ดวงตาของหงซือซือแข็งกร้าว แค่เพียงนางนึกภาพนักฆ่าพวกนี้คิดจะฆ่าบุรุษของตนก็อดจะเดือดดาลมิได้ “หากพวกมันคิดจะทำร้ายพี่สามล่ะก็ ข้าจะฆ่าให้หมดเลยเทียว”“เจ้าสองสามีภรรยาช่างโหดเหี้ยมเหมือนกันเสียจริง”“ถ้าเขาไม่โหดเขาก็คงไม่มีชีวิตแล้วล่ะ”“เจ้าดู! คนที่ถูกรุมใกล้จะเพลี้ยงพล ้าแล้ว” พระชายารีบสะกิดสหาย“เราสองคนลงไปช่วยเขาเร็วเข้า!” หงซือซือดึงผ้าขึ้นปิดใบหน้าจนเหลือเพียงดวงตาสองข้าง ถอดฝักกระบี่ที่พกมาก่อนกระโจนลงไปขวางกระบี่ของนักฆ่ามืออสูรดวงตาสีขาวในทันที เพลงกระบี่ที่ท่านอาเจียงได้ถ่ายทอดไว้มีประโยชน์อย่างยิ่ง นางมองเห็นจุดอ่อนของนักฆ่าพวกนั้นได้ในทันที
