ให้ท่านพ่อตาของเขาทำนายจริงๆ“อาการของท่านฝู่กั๋วกงเป็นอย่างไรบ้าง?”“แค่ข้อเท้าแพลง พะยะค่ะ อีกสองสามวันก็คงจะเดินได้”“อืม…เช่นนั้นเจ้าก็จงไปบอกกับท่านพ่อตาของเจ้าว่าทันทีที่เดินได้ให้รีบมาเข้าเฝ้าเจิ้นโดยด่วน เรื่องนี้เกี่ยวพันกับการมีรัชทายาทในกาลข้างหน้า”“พะยะค่ะ” ฟ่านหลี่เจี๋ยแปลกใจยิ่งนักที่ฮ่องเต้ทรงหวังจะมีบุตรกับสตรีผู้นี้ ‘เห็นทีข้าคงต้องหาคนไปสืบเสียแล้วว่านางคือผู้ใดกันแน่?’