หงซือซือโล่งใจที่เมื่อคืนเธอหลบพี่สามได้อย่างเฉียดฉิวเพราะตัดสินใจใส่ผงนิทราในสุราของเขา บุรุษผู้นี้อันตรายนักเขาดื่มสุราได้เก่งกาจพอๆ กับสายตาอันคมกริบที่คอยจับผิดผู้คน ดีที่องครักษ์ของเขาสองคนอยู่โต๊ะใกล้ๆ เมื่อเห็นว่าเขาหลับไปจึงมาประคองเขาขึ้นไปยังนอนพัก นางจึงได้โอกาสปลีกตัวเข้านอน“ท่าทางเจ้าโล่งใจที่ไม่โดนพี่สามเกาะติดแล้ว”หานซู่ลี่หันมาแซวเมื่อทั้งสองก้าวเท้าขึ้นรถม้าคู่กันหงซือซือตกใจเกรงว่าอ๋องเก้าจะได้ยิน ทว่าท่านอ๋องกำลังคุยกับจอมยุทธ์ผู้หนึ่งที่เพิ่งรู้จักที่โรงเตี๊ยมยุทธภพแล้วเดินทางออกมาพร้อมกัน จึงมิได้สนใจสตรีทั้งสอง“เจ้าอย่าเสียงดังประเดี๋ยวสามีเจ้าก็ได้ยินหรอก”“ข้าดูแล้วน่า! ว่าแต่เจ้าเถอะ กลับไปนี่ยังคิดจะเข้าวังหลวงอยู่มิใช่หรือ?”“แน่ล่ะ! ข้าต้องไปสืบหาความจริงนี่นา”“หากเจ้าเจอพี่สามอีกก็ระวังตัวให้ดีแล้วกันสายตาของเขาคมราวกับเหยี่ยว”หงซือซือพยักหน้า “ข้าเองก็หนักใจ แต่ก็คิดว่าจะพยายามหลีกเลี่ยงเขาให้ได้มากที่สุด”เมื่อถึงคฤหาสน์หงส์ไฟนางก็จัดแจงอุปกรณ์แปลงโฉมที่จำเป็นต้องใช้ในการเข้าวังใส่กระเป๋าสะพายขนาดกะทัดรัดที่ท่านแม่ออกแบบไว้ นางพับชุดองครักษ์วังหลวงพร้อมกับเสื้อยัดฟูกที่ทำให้ช่วงหน้าอกดูหนาขึ้นคล้ายบุรุษใส่ในถุงผ้า ดีที่รูปร่างนางเมื่อเทียบกับสตรีทั่วไปนับว่าสูงกว่าในยามแต่งชุดนี้จึงดูไม่ผิดสังเกตเจ้าของสำนักคุ้มภัยหงส์ไฟเข้าไปใกล้เขตวังหลวง คอยสังเกตว่าม
