รู้ ทุกอย่างรอกลับไปประเทศก่วงส้าค่อยขบคิดอย่างละเอียด”แผ่นดินทางนี้ของคนจากนอกแผ่นดิน เห็นได้ว่าไม่เหมาะกับการมีชีวิตอย่างชัดเจน พรุ่งนี้เช้า พวกเขาจำเป็นต้องจากไปอย่างเร็วที่สุดแต่ส้งเย่นกุยกลับกล่าวว่า “คิดต้องการออกไป ยังต้องดูว่าสวรรค์ของที่นี่ให้หรือไม่ให้เกียรติแล้วขอรับ”หืม?หลานเยาเยาไม่เข้าใจหลังจากนั้น สอบถามส้งเย่นกุยจึงได้รู้แผ่นดินผืนนี้ เข้ามาไม่ง่าย ออกไปยิ่งยากกว่า690
ตอนนั้น เย่แจ๋หยิ่งนำกองกำลังใหญ่หลอกกองทัพใหญ่ของคนจากนอกแผ่นดินไปถึงหุบเขาอัคนิคณะ เป้าหมายก็คือตายไปพร้อมกันก่อนหน้านั้น เย่แจ๋หยิ่งเคยกล่าวไว้ล่วงหน้า ไปครั้งนี้จะต้องไร้ทั้งศพและโครงกระดูก เหล่าทหารเผชิญกับสงครามยาวนานถึงสองปี ระอากับการต่อสู้เป็นที่สุดตั้งนานแล้ว ถ้าหากการสู้รบสิ้นสุดได้อย่างสิ้นเชิง จำเป็นต้องสละชีวิตก็ไม่เสียดายเย่แจ๋หยิ่งให้โอกาสพวกเขาเลือกสถานการณ์การสู้รบวันนั้นดุเดือดเป็นที่สุด กองกำลังใหญ่ทั้งสองฝั่งตกลงไปที่ถูกระเบิด ตกลงไปในหลุมลาวาใหญ่มหึมา แทบจะไม่มีโอกาสรอดกลับมาแต่เรื่องบนโลกมักจะมีอุบัติเหตุเสมอผู้บัญชาการทหารของคนจากนอกแผ่นดิน เหมือนกับว่าจะสังเกตเห็นความผิดปกติ นาทีนั้นที่หุบเขาอัคนิคณะถูกระเบิดทิ้ง ผู้บัญชาการทหารของคนจากนอกแผ่นดินอดทนคว้ากำแพงหินหนืดที่นูนเว้าไม่เรียบไว้เดิมทีเย่แจ๋หยิ่งก็อยู่ใกล้กับคนจากนอกแผ่นดินมากๆเห็นดังนั้น จะให้ผู้บัญชาการทหารของคนจากนอกแ
