างเรียบๆ:“หากว่าเรือแห่งความสิ้นหวังเดินทางผิด หนทางคือความตาย เช่นนั้นทำไมไม่ละทิ้งเปลือกนอกของความลุ่มหลงในชีวิตที่หรูหรา ปฏิบัติตามคำสัญญาที่มันควรจะเฝ้ารักษา ไปเฝ้ารักษาคนที่เดิมทีมันควรจะเฝ้ารักษา”583
พูดจบเย่แจ๋หยิ่งก็จากไปโดยไม่หันกลับมาหานแสตะลึงเล็กน้อย ดึงสติกลับมาไม่ได้อยู่นาน ในที่สุดก็หัวเราะอย่างชั่วร้าย……“ชิ! กำลังหลอกข้าอีกแล้ว”แม้ว่าจะพูดเช่นนี้แต่หานแสก็ไม่ได้สับสนอีก ฟื้นคืนกลับมามีท่าทีในอดีตที่เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายแล้วแต่วันที่สองเขาก็หยิบบันทึกโบราณที่สืบทอดมาออกมา สั่งให้คนเอาสิ่งอำนวยความสะดวกของบ่อนเดิมพันในเรือแห่งความสิ้นหวังยกไปทิ้ง ดำเนินการปรับแก้ตามรูปแบบเดิมทีของเรือแห่งความสิ้นหวัง เอามันเปลี่ยนเป็นเรือรบอย่างแท้จริงเพราะเหตุนี้ หลานเยาเยาตกตะลึงเป็นอย่างมากชั่วข้ามคืนหานแสเป็นบ้าไปแล้วหรือ?“หานแส เจ้า……ไม่เป็นไรหรอกนะ?” มองดูหานแส หลานเยาเยาถามอย่างไม่เข้าใจเล็กน้อย“จะเป็นอะไรได้? ไม่ใช่ว่าเจ้าต้องการจะปรุงยานํ้าเพื่อรักษาให้มากยิ่งขึ้นหรือ?สมุนไพรของประเทศก่วงส้าถูกเจ้าขนมาจนหมดเกลี้ยงแล้วสินะ ยานํ้าเพื่อการรักษาเพียงพอแล้วหรือ?”“ไม่พอน่ะสิ!”“เช่นนั้นก็เรื่องใหญ่แล้ว ไปเถอะ!”584
ในขณะที่หลานเยาเยาตกใจ หานแสออกคำสั่งเสียงหนึ่ง เรือแห่งความสิ้นหวังออกเดินเรือแล้ว…….สามเดือนหลังจากนั้นสัตว์ประหลาดรูปร่างเหมือนคนที่ใหญ่โตสองคน ผุดหัวขึ้นมาจากทะเล ครั้งนี
