่งในที่สุด สะสมความหึงหวงไว้เต็มท้อง แต่ปากกลับกล่าวอย่างเบาๆสบายๆว่า:“ไม่โง่จะสามารถชื่อหานแสได้หรือ?”ความหมายก็คือ ชื่อหานแสก็คือโง่ฮ่องเต้องค์ใหม่เย่หลีเฉินมองเสด็จอาของตัวเองแวบหนึ่ง ปิดปากลงเงียบๆเขากลัวนี่!ก็กลัวกว่าเสด็จอาจะมีนํ้าโหแต่ไม่มีที่ระบาย จะระบายบนตัวของตัวเองอย่างไรเสียเวลานี้บนตัวของเสด็จอากำลังมีพลังเย็นยะเยือกที่ไร้รูปร่างกระจายออกมา ทำให้เขาขนลุกทั้งตัวแล้ว หากว่าประโยคไหนพูดไม่ดี เขาเกรงว่าจะประสบกับหายนะทำลายล้างอันที่จริงทั้งสองคนล้วนเข้าใจหานแสไม่โง่ ทั้งยังฉลาดเป็นอย่างมาก อย่างไรเสียเรื่องคนจากนอกแผ่นดินไม่ใช่เรื่องเด็กเล่น ทั้งนี้พวกเขายังรู้สึกได้เป็นรางๆว่า ความคงอยู่ของเรือแห่งความสิ้นหวังมีความเกี่ยวข้องที่ลึกซึ้งและซับซ้อนกับคนจากนอกแผ่นดิน555
บนเรือแห่งความสิ้นหวัง หลานเยาเยาเห็นเย่แจ๋หยิ่งแล้ว แววตาเปล่งประกายทันทีหลังจากพูดคุยเรื่อยเปื่อยกับหานแสไม่กี่ประโยค ก็อดทนรอไม่ได้ที่จะลงจากเรือ มากอดกับเย่แจ๋หยิ่งแน่นๆอย่างหนำใจเย่หลีเฉินเหลือบมองแวบหนึ่ง สายตาอยู่บนหน้าของหลานเยาเยาครุ่นคิดถึงอดีตครู่หนึ่ง หมุนตัวไปด้านข้างอย่างเงียบๆแล้วและหานแสบนเรือก็เพ่งมองทั้งสองกอดกัน บนใบหน้าเหมือนดั่งปกติ เหมือนกำลังดูละคร แต่มือที่จับอยู่บนราว จับจนราวแทบจะแตกแล้ว สุดท้ายมือสองข้างคลายออกทันที สะบัดแขนเสื้อเข้าไปในห้องโดยสารของเรือแล้วไม่ว่าใครก็คิดไม่ถึงฮ่องเ