หลานเยาเยาคาดเดา บางทีแม่ทัพที่ติดตามผู้บัญชาการทหารกองทัพศัตรูมาอาจจะไม่ได้มีเพียงไม่กี่คน เพราะโจมตีเมืองโยวกวงจึงเปลี่ยนเป็นน้อยลงไปเรื่อยๆแล้วแต่ทำอะไรไม่ได้ คำสั่งทหารไม่อาจขัดขืนได้ พวกเขาจำเป็นต้องทำตามเพราะหนึ่งเดือนมานี้ รบแพ้ติดต่อกัน เดิมที่ทหารก็ไม่มีขวัญกำลังใจ บวกกับอาหารจืดชืดไร้รสชาติ เหล่านายทหารยิ่งหมดอาลัยตายอยากอย่างไร้ที่เปรียบฉะนั้น หลานเยาเยารู้ว่าผู้บัญชาการทหารกองทัพศัตรูจะต้องใช้ทั้งไม้อ่อนและไม้แข็ง ทำให้นางอยู่ต่อ อย่างน้อยทำให้เหล่านายทหารที่อยู่ภายใต้วิธีการฆ่าตัวตายของการโจมตีเมือง สามารถมีมื้ออาหารที่พึงพอใจได้แต่ทว่านิสัยขี้สงสัยมากๆของผู้บัญชาการทหารกองทัพศัตรูเวลาที่ไม่มีเรื่อง มักจะชอบวิ่งมาที่ทหารหั่วโถว นอกจากชื่นชมฝีมือทำอาหารของนาง ถือโอกาสแอบกิน ก็คิดหาทางหลอกถามด้วยนิสัยเคยชินหลานเยาเยาเสแสร้งไม่รู้ ตามที่โดนหลอกถามด้วยวิธีการต่างๆก็ได้ประวัติตัวตนที่ได้คิดไว้ในใจล่วงหน้าดีแล้วรอจนผู้บัญชาการทหารกองทัพศัตรูจากไปแล้ว มีคนในทหารหั่วโถวปลอบนางว่าอย่าคิดมาก ยังบอกนางว่า ผู้บัญชาการทหารก็นิสัยเช่นนี้อีกทั้งบอกเรื่องในอดีตของผู้บัญชาการทหารกองทัพศัตรูออกมา บอกว่าสิบกว่าปีก่อนยุทธการรบเหตุการณ์หนึ่ง535
ตอนนั้นขณะที่คัดเลือกแม่ทัพ มีแม่ทัพผู้หนึ่งเคยเพราะคบเพื่อนผิด อีกทั้งใช้คนจำนวนมากสู้รบพ่ายแพ้คนจำนวนน้อย ขายหน้าเป็นที่สุด มีคนบอกว่าแม่ทัพผู้นั
