ในป่าทึบที่แปลกประหลาดขณะที่คนกลุ่มหนึ่งเข้าใกล้ทางสถานที่เกิดเสียงฟ้าร้อง เสียงนั่นก็ยิ่งดังลั่นสนั่นหูขึ้นเรื่อยๆหากไม่ใช่หลานเยาเยาคนกลุ่มหนึ่งมีการเตรียมพร้อมล่วงหน้าใช้ของที่ใช้ไว้อุดหูสองข้างโดยเฉพาะ เกรงว่าเวลานี้ก็ทนเสียงฟ้าร้องไม่ได้แล้วเพราะว่า!เสียงฟ้าร้องของคนจากนอกแผ่นดินตรงนี้ เสียงดังสนั่นเสียดหูกว่าคนจากนอกแผ่นดินที่ถูกอุกกาบาตจองจำในถํ้าของเมืองเลยหมิงมากนักขณะที่หาคนจากนอกแผ่นดินหนึ่งในนั้นพบสภาพการณ์สามารถใช้คำว่าใจหายใจควํ่ามาเปรียบเปรยได้ คนจากนอกแผ่นดินที่สูงใหญ่มากๆเคลื่อนไหวแทบจะตลอดในเวลากลางคืน เวลานี้มันถอนต้นไม้ด้วยมือเปล่า จากนั้นเอาขวานหินอันใหญ่ที่พกติดตัวมาจัดการกิ่งก้านไม้ส่วนเกินออก และเหลาต้นไม้ให้แหลม เอาสิ่งนี้สร้างเป็นหลุมพรางง่ายๆที่เหลือก็กองไว้ด้านข้างโดยตรงไม่ว่ากำลังทำการเตรียมตัวอะไรมันถอนต้นไม้ สร้างหลุมพราง จากด้านในถึงด้านนอก ผลักไปด้านหน้าทีละก้าวทีละก้าวแต่พวกมันก็ไม่โง่ ไม่ได้ถอนต้นไม้ทิ้งเป็นผืนๆ แต่เว้นไว้สองสามต้นแล้วถอนหนึ่งต้น ทำให้คนมองดูจากภายนอก ดูเหมือนว่าต้นไม้ไม่ได้หายไปสักต้น493
เวลาหนึ่งปีกว่า พวกมันถอนต้นไม้ไปนับไม่ถ้วน ทำกับดักนับไม่ถ้วน และกองท่อนไม้ที่เหลาคมรวมไว้นับไม่ถ้วนเช่นกัน“มันกำลังทำอะไร?” จื่อซีนั่งยองๆข้างๆหลานเยาเยา ไม่เข้าใจต่อสิ่งนี้ที่สุดนี่ก็ชั่งพิลึกเกินไปแล้ว!ดูรูปร่างเหมือนคน แต่กลับตัวใหญ่เหมือนดั
