ในเวลานี้ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นในสายตาของพวกเขาโดยไม่พูดอะไรเลย ดึงมีดสั้นออกมาด้วยแสงเย็นเฉียบ และแทงเข้าไปในอกของทหารที่นอนอยู่บนกระดานไม้หมอทหารสองคนก็กระโดดพร้อมกัน ตกใจจนกอดกันเป็นก้อนมีคนกล้าลอบสังหารในเวลากลางวันแสกๆ ช่างไม่เห็นกฎหมายอยู่ในสายตาเลย“มีผู้ลอบสังหาร………”“ทหาร! มีผู้ลอบสังหาร”เสียงขอความช่วยเหลือ ทหารที่อยู่ข้างนอกก็วิ่งเข้ามาอย่างเร่งด่วน แวบแรกที่เห็นภาพที่อยู่ในห้องก็ตกตะลึง ชายรูปงามถือมีดสั้นอยู่ในมือแทงเข้าไปหัวใจของทหารที่บาดเจ็บสาหัส หมอทหารหน้าซีดด้วยความตกใจแบบนี้จะไหวเหรอ?ก็จะจับคนโดยสัญชาตญาณชั่วพริบตาเดียว ส้งเย่นกุยก็ได้มาขวางอยู่ตรงหน้าของหลานเยาเยา แค่ขยับมือเบาๆทหารหลายคนก็ถูกเหวี่ยงจนถอยหลังอย่างง่ายดาย ทหารยังอยากจะรุกเข้าไปข้างหน้า จื่อเฟิงก็ได้แสดงป้ายคำสั่งออกมาแล้วเมื่อเหล่าทหารเห็นป้าย ก็รีบทำความเคารพแล้วถอยออกไปมีองครักษ์ลับจื่อเฟิงอยู่ ตอนนี้เรื่องน่าจะไม่ง่ายอย่างที่มองเห็นเป็นจริงเช่นนั้น!402
“คนผู้นี้คือคุณชายซ่างกวง เขากำลังช่วยคน ห้ามรบกวน” จื่อเฟิงกล่าวอย่างเรียบเฉยช่วยคน?แน่ใจว่าไม่ใช่การฆ่าคน?ไม่นานนักตาของหลานเยาเยาก็ได้ให้ความสำคัญกับสิ่งที่มองอยู่พิเศษ พร้อมด้วยท่าทางที่เคลื่อนไหวเหมือนดั่งเมฆและสายนํ้าที่ไหลริน เมื่อจื่อซีเห็นนางหยิบกล่องเครื่องมือที่คุ้นเคยออกมา เขาก็ยืนข้างนางโดยสัญชาตญาณ และช่วยนางส่งกรรไกรและอื่น ๆจาวหยางที่
